Style przywództwa są widoczne zarówno w środowisku zawodowym, jak i osobistym. Większość ludzi ma styl przywództwa, który rozwinął jako część swojej osobowości, często w odpowiedzi na różne doświadczenia życiowe. Na przykład ktoś w wojsku na stanowisku przywódczym może mieć autokratyczny styl. Inna osoba o silnym pochodzeniu religijnym może mieć styl przywództwa służącego.
Czasami organizacja wymaga określonego stylu przywództwa. Można albo znaleźć organizację, która potrzebuje swojego naturalnego stylu przywództwa, albo zmodyfikować swój styl, aby dopasować go do potrzeb organizacji.
Spis treści
Najwięcej możliwości daje nauczenie się, jak dostosować swój styl przywództwa do środowiska, w którym ma przewodzić. Znajomość cech każdego stylu przywództwa jest ważna, abyś mógł zidentyfikować swój własny styl przywództwa, a także styl przywództwa innych osób oraz rozwinąć cechy stylu przywództwa wymaganego w określonym czasie i miejscu.
Każdy styl przywództwa ma swoje zalety i wady. W tym artykule pomożemy Ci określić, jaki styl przywództwa posiadasz, oraz cechy charakterystyczne innych stylów przywództwa. Dodatkowo przyjrzymy się zaletom i wadom każdego z nich. Nie uwzględniliśmy wszystkich możliwych stylów przywództwa, ale te, z którymi najprawdopodobniej się spotkasz i których możesz chcieć użyć samodzielnie.
Styl przywództwa delegującego, znany również jako laissez-faire, dobrze sprawdza się w przypadku wyszkolonych, wysoce doświadczonych pracowników, którzy wymagają minimalnego nadzoru. Ten typ lidera zapewnia bardzo niewiele wskazówek tym, którzy się do nich zgłaszają.
Zalety:
Delegowanie zadań pozwala liderowi mieć więcej czasu na inne zadania, które mogą uznać za ważniejsze. W przypadku odpowiedniej grupy delegowanie może stanowić wyzwanie dla obserwującego i budować jego poczucie własnej wartości, ponieważ zdają sobie sprawę, że osoba delegująca ufa ich umiejętnościom i zdolnościom. Często delegowanie przynosi nowatorskie pomysły. Delegowanie stwarza również możliwość rozwoju, ponieważ pracownicy radzą sobie z trudniejszymi i ważniejszymi zleconymi zadaniami i odnoszą sukcesy.
Niedogodności:
Osoby zgłaszające się do lidera delegującego mogą nie być produktywne. Dodatkowo mogą mieć trudności z pracą bez nadzoru i doświadczać stresu wynikającego z nieznajomości oczekiwań swoich liderów. Osoby zgłaszające się do delegujących liderów czasami nie są produktywne i odmawiają przyjęcia osobistej odpowiedzialności.

Autorytatywny lub autokratyczny przywódca zapewnia jasne oczekiwania i koncentruje się na dowodzeniu i kontrolowaniu. Autorytarny przywódca podejmuje decyzje sam, bez udziału innych. Często mają całkowitą władzę, mówiąc innym, co mają robić. Ten styl przywództwa sprawdza się najlepiej, gdy istnieje potrzeba ścisłego kierowania grupą osób, z powodu braku doświadczenia lub nowego kierunku dla firmy lub grupy.
Zalety:
Autorytarny styl przywództwa dobrze sprawdza się w przypadku osób, które wymagają ścisłego nadzoru i wskazówek. Autorytarny styl przywództwa, zwykle charakteryzujący się zasadami, przepisami i standardami, sprawdza się, gdy praca musi zostać ukończona szybko. Dodatkowo działa najlepiej, gdy autorytarny przywódca ma więcej wiedzy niż jego zwolennicy.
Niedogodności:
Przywództwo autorytarne nie działa dobrze, gdy osoby, którym się kieruje, mają taką samą lub większą wiedzę niż kierownictwo jednostki. Nie sprzyja kreatywności i wielu pracownikom nie podoba się ta metoda kierowania. Czasami ludzie mają problemy z funkcjonowaniem, a nawet stają się wrogo nastawieni, kiedy zgłaszają się autorytarnemu przywódcy.
Styl partycypacyjny lub demokratyczny zapewnia równowagę między autokratycznym (kontrolującym) a delegującym (laissez-faire) stylem przywództwa i dobrze sprawdza się w organizacjach pragnących innowacji. Wielu uważa, że ten styl przywództwa jest najbardziej skuteczny. Chociaż ten styl przywództwa wymaga wkładu od członków zespołu (pracowników), lider partycypacyjny podejmuje ostateczne decyzje. Ważne jest jednak, aby lider i jego zwolennicy mieli pozytywne nastawienie do celów i wyniku planu lub decyzji. Ponadto lider musi mieć możliwość zakazania innym świeżych pomysłów.
Zalety:
Jednym z powodów, dla których wielu uważa demokratyczne przywództwo za najbardziej efektywny styl przywództwa, jest wiele jego zalet.
Niedogodności:
Partycypacyjny styl przywództwa nie jest najlepszym wyborem, gdy decyzje muszą być podejmowane szybko lub gdy kierowane osoby nie są wystarczająco przygotowane i poinformowane, aby pomóc liderowi.

Lider transformacji koncentruje się na szerszej perspektywie i dużych celach organizacyjnych oraz deleguje mniejsze zadania zespołowi. Pracownicy są zmotywowani, a produktywność zwiększona, a lider zakłada dobrą widoczność i doskonałą komunikację. Lider transformacji jest zazwyczaj energiczny i inteligentny, zaangażowany w organizację i jej cele. Wraz z partycypacyjnym (demokratycznym) przywództwem jest to kolejny styl przywództwa, który wielu uważa za bardzo skuteczny.
Zalety:
Jedną z kluczowych cech jego stylu przywództwa jest umiejętność motywowania i inspirowania naśladowców. Dodatkowo liderzy ci kierują pozytywnymi zmianami w grupach. Rezultatem jest wyższa wydajność i satysfakcja pracowników. Lider transformacji działa z nastawieniem na służbę i zwykle opiera się na pozytywnych wartościach, takich jak uczciwość, zaufanie i sprawiedliwość. Dlatego to naśladowca, a nie lider, odnosi największe korzyści z tego typu przywództwa.
Niedogodności:
Czasami przywódcy transformacji rozwijają postawę „wszystko idzie”, aby osiągnąć cele organizacyjne. Lider transformacji musi unikać długich godzin i nieracjonalnych terminów, w przeciwnym razie pracownicy stracą inspirację do pracy.
Dostrzeżenie pożądanego rezultatu przywództwa transformacyjnego wymaga czasu, więc ten styl przywództwa nie jest odpowiedni, gdy organizacje dążą do szybkich rezultatów.
Przywództwo transakcyjne zapewnia nagrody pieniężne za sukces i kary za niepowodzenia. Lider wyznacza z góry określone cele przy wsparciu członków zespołu. Lider transakcji przegląda wyniki i zapewnia szkolenia, aby pomóc członkom zespołu, którzy nie osiągnęli celów zespołu. Ten styl przywództwa często łączy się z innym stylem, ponieważ wielu pracodawców przeprowadza regularne oceny wyników w ramach swojej struktury organizacyjnej, a wzrost wynagrodzeń zależy od pomyślnej realizacji celów zawodowych.
Zalety:
Przywództwo transakcyjne tworzy przejrzyste opisy stanowisk i role. Pracownicy wiedzą, co muszą zrobić i jakie korzyści płyną z realizacji założonych celów. Liderzy dają wiele wskazówek, co daje pracownikom poczucie bezpieczeństwa. Często członkowie zespołu osiągają dobre wyniki, aby otrzymać obiecane nagrody.
Niedogodności:
Bardzo duże biurokratyczne firmy i organizacje wybierają tę metodę, aby utrzymać status quo. Niestety styl transakcyjny nie sprzyja kreatywności.

Liderzy coachingu pragną udzielać porad zawodowych i pomagać podległym im osobom w osiąganiu osobistych i zawodowych celów. Aby to zrobić, zapewniają stałą informację zwrotną na temat wyników, delegują i kwestionują swoich bezpośrednich podwładnych. Często liderzy opierają się stosowaniu stylu coachingu, ponieważ zajmuje to więcej czasu niż inne style przywództwa. Dlatego jest to styl przywództwa najrzadziej stosowany w miejscu pracy, co jest niefortunne, ponieważ zapewnia wiele korzyści.
Zalety:
Jak wspomniano wcześniej, przywództwo coachingowe wymaga czasu. Jednak inwestycja w pracowników daje następujące korzyści:
Niedogodności:
Coachingowy styl przywództwa zajmuje więcej czasu niż inne style, a niektórym osobom brakuje osobowości do skutecznego coachingu.
Wizjonerski przywódca inspiruje innych do wniesienia wkładu w jego wizję. Silny wizjonerski lider kieruje swoich zwolenników w kierunku wspólnej wizji przyszłości z przekonaniem, że wizja ta może się spełnić. Zaangażowanie zarówno lidera, jak i jego zwolenników zapewnia kierunek i sukces.
Zalety:
Wizjonerskie przywództwo często łączy się z innym stylem przywództwa. Wielu wielkich przywódców w całej historii posługiwało się stylem wizjonerskim, np. Aleksander Wielki i Martin Luther King.
Niedogodności:
Wizjonerscy liderzy muszą zrozumieć, co dzieje się zarówno społecznie, jak i ekonomicznie, nie tylko w ich branży, ale także w kraju i na świecie. Muszą także być w stanie skutecznie komunikować swoją wizję.

Style przywództwa wyznaczające tempo sprawdzają się najlepiej w przypadku celów krótkoterminowych, ponieważ obejmują zachęcanie uczestników do inicjowania celów i osiągania wyników. Lider wyznaczający tempo wyznacza wysokie standardy nie tylko sobie, ale także tym, którym przewodzi. Pragną motywować swoich wyznawców przykładem. Ten styl przywództwa jest najbardziej skuteczny, gdy potrzebne są szybkie rezultaty.
Zalety:
Liderzy wyznaczający tempo sprawiają, że ich zwolennicy szybko dążą do postępu. Zwolennicy są często pełni energii, osiągając znakomite wyniki w osiąganiu celów. Styl pacesetter działa najlepiej, gdy pracownicy są wysoko wykwalifikowani i zdolni do terminowego wykonywania zadań.
Niedogodności:
Liderzy wyznaczania tempa nie mają czasu na przekazywanie pracownikom informacji zwrotnych. Ponadto nie ma czasu na nauczanie lub doradzanie komuś, kto potrzebuje pomocy.
Istnieje wiele cech charakterystycznych przywódcy-sługi.
Ze względu na wymienione powyżej cechy przywództwo w służbie jest często widoczne u osób, które pracują dla celów społecznych lub starają się pomóc osobom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji.
Zalety:
Przywództwo służebne rzadko jest widoczne w środowisku korporacyjnym, a szkoda, ponieważ ma wiele zalet.
Niedogodności:
Pracownicy często nie mają okazji do kreatywnego myślenia. Ponadto pracownicy muszą mieć te same cele, co lider-sługa, aby ten styl przywództwa był skuteczny.

Można zadać pytanie, który z nich jest najlepszy, aby określić swój naturalny styl przywództwa i wykorzystać go w wybranej pracy lub rozwinąć styl przywództwa wybrany przez firmę lub odpowiedni do sytuacji. Odpowiedź brzmi: to zależy - od Ciebie, Twoich celów zawodowych, firmy, w której pracujesz i obecnej sytuacji. Ogólnie rzecz biorąc, wielcy liderzy używają jednego z bardziej skutecznych stylów, takich jak partycypacyjne (demokratyczne) przywództwo lub transformacyjne style przywództwa. Jednak aby był skuteczny, styl przywództwa musi odpowiadać warunkom, potrzebom i celom organizacji. Rozważ następujące:
Styl przywództwa odnosi się do charakterystycznych zachowań używanych podczas kierowania, zarządzania, kierowania i / lub motywowania grupy ludzi. Ludzie mają różne style przywódcze. Ponadto organizacje często mają określony styl przywództwa określony dla różnych stanowisk. Ważne jest, aby wiedzieć, który styl przywództwa sprawdza się najlepiej w różnych środowiskach pracy, tak abyś mógł wybrać najbardziej efektywny styl dla danej sytuacji.
Każdy styl pracy ma swoje zalety i wady. Kluczem jest wybranie odpowiedniego stylu przywództwa we właściwym czasie. Takie postępowanie pomaga stać się wspaniałym liderem i osiągnąć sukces, jakiego pragnie w życiu osobistym i zawodowym.