Brendan Fraser śpiewa pochwały Sadie Sink za jej występ w „The Whale”.

Aktor nazwał „przywilejem” oglądanie jej „wygrywania gry” na planie każdego dnia na pokazie w Nowym Jorku w tym tygodniu.

• Autor: Sammi Burke
• Zaktualizowana data:

Świat się radował Brendana Frasera 's renesans kariery, wywołany jego wielką rolą w powrocie Wieloryb , ale nie pozwala sobie wejść do głowy.

Jego występ w Darren Aronofsky -doprowadził do tego wyreżyserowany film gromkie brawa na różnych seansach — co było więcej niż zasłużone — jak również obfitość świętowania o jego powrocie na duży ekran, a wielu oczekuje, że zamiata obwód nagród za swoją niesamowitą pracę, ale podczas rozmowy zwrotnej po projekcji, w której udział wzięli Parada , w kinie Roxy w Nowym Jorku w dn Środa , 11 stycznia, w tym Fraser, dramaturg Samuela D. Huntera i producent Jeremy'ego Dawsona , aktor odwrócił scenariusz, by zamiast tego śpiewać pochwały swojej młodej aktorce.

Po poruszeniu tematu burzliwych relacji między postacią Frasera, Charliem, a jego córką Ellie, graną przez Umywalka Sadie , moderator zapytał, jak poradził sobie z tymi trudnymi scenami, w których Ellie, która została znacznie zraniona działaniami Charliego w przeszłości, zaatakowała go i znęcała się nad nim werbalnie, choć z jego strony była to niewielka lub żadna reakcja. Ostatecznie wiele zasług przypisał samej kobiecie.

„Cóż, Sadie Sink ma, jak się okazuje, niesamowitą wydajność, a ja siedziałem w pierwszym rzędzie, aby codziennie oglądać, jak wygrywa mecz” – powiedział. „Więc to był przywilej. Przyjęła podejście, by zagrać tę rolę z punktu widzenia bardzo zranionej dziewczynki, która ma dobry powód, by być bardzo wściekłą, i jest to zamanifestowane bez wpadania w trop rozzłoszczonej nastolatki”.

Opisuje wściekłość, którą uosabia Sink, jako „bardzo dojrzałą”, zwłaszcza jak na tak młodą osobę. Jego postać, „jako wychowawcy, jako nauczyciela, jako ucznia prawdy, błaga swoich uczniów:„ Po prostu napiszcie mi coś szczerego ”. umiejętność dostrzegania, a nawet wydobywania dobra w innych, nawet jeśli oni go nie widzą.

„I wie, że jest na niego wściekła, nie bez powodu, a jego podróż – jego poszukiwanie – odkupienia w jej oczach jest tak blisko, że nie wiemy, czy je osiągnie, czy nie, aż do ostatnich tchnień. Ale miłość, którą żywi do swojego dziecka, najwyraźniej nie umiera, i widzi w niej młodą kobietę, którą się stanie. Ona jest następna Proza Francine lub Joyce Carol Oates ; napisała spontaniczne haiku tylko dzięki pamięci mięśniowej, w jakiś sposób, żeby go zadziwić. On w nią wierzy. I myślę, że chociaż nie wie, czy będzie miał odkupienie w jej oczach, dopóki go nie osiągnie, nie zamierza z niej zrezygnować.

Wieloryb gra teraz w kinach.

---