Wyłącznie: Tom Selleck opowiada o finale 7 sezonu Blue Bloods i następnym filmie Jesse Stone Jess

Czyny mają konsekwencje, które Danny Reagan ( Donnie Wahlberg ) na własnej skórze dowiaduje się w finale sezonu Błękitnokrwiści kiedy podejmuje decyzję o przechwyceniu ładunku wartego miliony dolarów, kierowanego do kartelu narkotykowego w Meksyku.

W rezultacie Danny staje się celem, gdy kartel dokonuje zemsty, ale Danny'ego rodzina płaci również cenę, której nie widzieliśmy wcześniej w serialu.

Myślę, że jest życie lekcja w tym i zobaczymy, dokąd pójdzie w przyszłym sezonie, Tom Selleck , który gra komisarza policji Franka Reagana, mówi Parade.com w tym ekskluzywnym wywiadzie. Myślę, że nieoczekiwaną konsekwencją jest uświadomienie sobie przez Danny'ego, że mogą mieć konsekwencje dla rodziny.

Również w finale 7 sezonu Jamie ( Will Estes ) wykorzystuje swój wolny czas na polowanie na seryjnego mordercę, który żeruje na starszych, oraz burmistrz Poole ( David Ramsey ) i Frank mają nieoczekiwaną konfrontację, której wyniki przeniosą się na sezon 8.

Frank zawsze miał z burmistrzem stosunki przeciwne, ale w pewnym sensie panuje między nimi taki wzajemny szacunek, że burmistrz zawsze trzymał Franka w pracy, mówi Selleck. Ale wydaje się, że nastąpiła zmiana. Podoba mi się to, że jest to duża niespodzianka i otwiera ją na przyszły sezon. Nie jestem fanem większych i lepszych, a czyjeś życie jest w niebezpieczeństwie lub ktoś zostaje zabity w finale sezonu. To prawie staje się banałem. Myślę, że piszemy po prostu dobry odcinek, w którym stawka może być niezwykle wysoka dla wszystkich postaci.

Podczas naszej rozmowy Selleck mówi również o tym, dlaczego ważne jest, aby w serialu był policjant w niebieskim ubraniu, dlaczego woli nie robić wyrwanych z nagłówków historii, jak Magnum, P.I. i Błękitnokrwiści porównaj, status nowego filmu Jesse Stone i nie tylko.

Danny dokonuje wyboru, który ma tragiczne konsekwencje dla swojej rodziny, a Frank mówi swojej rodzinie, że Reagans nie ustępuje. Czy to przesłanie z finału?

Nie sądzę, żeby z naszego programu pochodziła jakakolwiek wiadomość. Myślę, że sprawy związane z postaciami są złożone. W tym przypadku w tej sytuacji należało wypowiedzieć radę patriarchy. Linia bardzo mi się podobała. Nie rozdzielam swojej części na linie, ale pomyślałem, że to dobre podsumowanie tego, kim są.

Po raz kolejny mamy epizod, w którym Jamie udowadnia, że ​​ma instynkt bycia świetnym detektywem. Czy kiedykolwiek zmieni zdanie na temat wyjścia z rytmu, czy też ważne jest dla serialu, aby był na jego obecnej pozycji?

Myślę, że w sensie dosłownym mieć kogoś ubranego na niebiesko — chociaż Frank często nosi granatowe garnitury — to dobry pomysł. Tak, Jamie ma te instynkty, ma spryt prawnika wykształconego na Harvardzie, ale biorąc to pod uwagę, ten aspekt policyjnego policjanta… policja często szczerze mówi, że tak naprawdę nie może nas chronić tak bardzo, jak ta misja oświadczenie zawsze mówi.

Detektywi idą zbadać przestępstwo, które już się wydarzyło, starają się zapobiec ponownemu wydarzeniu i próbują zatrzymać sprawcę. To policjant pokonujący – i tylko policjant pokonujący – może znaleźć się w sytuacji, której należy chronić i zapobiegać.

Ta funkcja w spektaklu, choć nie jest to wyłącznie to, co robi Jamie, jest bardzo ważnym elementem. Policjant może zetknąć się z bardzo przyziemną sytuacją, może też przejść lub wjechać w sytuację zagrażającą życiu, w której może ochronić życie. To wyjątkowa praca. Nie każdego trzeba awansować na detektywa.

Na pewno NYPD to rozumie. Kiedy Gormley ( Robert Clohessy ) był szefem Danny'ego, był sierżantem. Sierżant technicznie przewyższa detektywa. Więc aspekt Błękitnokrwiści z gliniarzem w mundurze to nie tylko nudna papierkowa robota i przyziemność, to też jest to, ale myślę, że Jamie jest od tego uzależniony. W tym przypadku spóźnił się z odkryciem tej zbrodni, ale był przerażony Natura zbrodni i trochę światła księżycowego.

Czy wiesz, co jest zaplanowane na sezon 8?

Nie jestem pewien, dokąd zmierza serial. Wierzcie lub nie, nie otrzymuję zarysów. Wchodząc w ósmy rok wystawy, cieszę się, że nie jestem pewien, dokąd to wszystko zmierza. Fascynującą rzeczą w serii opartej na postaciach jest to, że każdego tygodnia dowiadujesz się więcej o swojej postaci. Z perspektywy czasu wiem więcej o historii Franka w siódmym roku niż pierwszego dnia. Scenarzyści są bardzo dobrzy w odbijaniu tego od aktorów, ponieważ pod wieloma względami aktorzy najlepiej znają swoje postacie w siódmym roku serialu.

Mając to na uwadze, myślę, że rzucamy wyzwanie franczyzom wszystkich tych postaci, a scenarzyści wpadli na ciekawe pomysły. Rozwój scenariusza staje się zatem następujący: Jak to zrobić w kontekście nie robienia czegoś niezgodnego z charakterem?

Przypuszczam, że Danny zmieni się przez to, co wydarzy się w finale, ale nie mogę powiedzieć, jak się zmienił. Frank zmieni się przez to, co się stanie, czego nie chcę zdradzać, ale jest w tym bardzo dobry zwrot dla Franka.

Nie jesteś serialem wyrwanym z nagłówków, ale fakt, że burmistrz uważa Nowy Jork za miasto-sanktuarium, który miał jeden lub dwa odcinki wstecz, jest teraz gorącym problemem politycznym.

To z pewnością jest. Często prawdziwe sprawy policyjne, egzekwowanie prawa, w przeciwieństwie do politycznego aspektu tego, co robi burmistrz, to różne rzeczy. Nie jestem pewien, gdzie Frank podchodzi do całej kwestii imigracji. Nie sądzę, żeby doceniał to w kontekście, który pojawił się w tym programie, ponieważ burmistrz przekroczył granice etyczne. Do tego stopnia, że ​​Frank poszedł do stanowego prokuratora generalnego.

Podoba mi się sposób, w jaki potraktowano go w kategoriach burmistrza zdecydowanie faworyzuje miasta-sanktuaria; nie jesteśmy pewni, gdzie robi Frank. W tym odcinku nie chodziło o to, więc po co wchodzić w chwasty? Dlaczego nie uratować tego, jeśli kiedykolwiek zrobimy to dogłębnie.

To zdarza się często w naszym programie. Ciekawym, który nie był aż tak wstrząsający, był program, który zrobiliśmy na temat emerytury. Wszyscy przy stole Reagana rozmawiają o tym, co będą robić po przejściu na emeryturę, z wyjątkiem Franka. Nikomu nie powie. Danny wpada na pomysł, z którym zamierza się skontaktować Jimmy Buffett i przejść na emeryturę do społeczności seniorów zwanej Margaritaville. To była czysta hipoteza. To, co wydarzyło się między nami, gdy kręciliśmy serial, a nas emitowaliśmy, Jimmy Buffett ogłosił, że to zrobi. To nie była zmowa ani promocja.

Nie lubię rzeczy wyrwanych z nagłówków, które rażąco wykorzystują problem, ponieważ dotyczą prawdziwych ludzi. Ale myślę, że pojawiają się prawdziwe problemy policyjne i, co dziwne, mimo że myślano o nich cztery miesiące wcześniej, kiedy [audycja jest emitowana] ta sprawa jest w tej chwili na czasie.

Wracasz na ósmy sezon, który Magnum P.I. też. Te dwa koncerty są bardzo różne, ale czy uważasz, że zarówno Thomas Magnum, jak i Frank Reagan mają jakąś cechę, z którą ludzie odnoszą się do tego, że oba koncerty odniosły sukces?

Nie wiem. Myślę, że ludzie czerpią haj, kiedy mówią o swoim instrumencie. Jestem facetem grającym obie postacie i są one bardzo różne. W pewnym sensie masz koncepcję samego mężczyzny z dużym ciężarem na ramionach. Magnum miał większą wagę niż ludzie podejrzewali dla faceta, który sprawdzał się z wszelkiej odpowiedzialności po tym, jak był Navy SEAL.

Myślę, że jeśli jest jakiś wspólny mianownik w tych dwóch postaciach, to właśnie ta niesamowita lojalność i poczucie obowiązku wobec rzeczy, które cenią. Frank ma nadpobudliwe poczucie odpowiedzialności. To ciąży na nim z wielu powodów, takich jak życie 35 000 gliniarzy. Nie lubi swojej pracy. Nigdy nie chciał swojej pracy. To interesujące. Wielokrotnie pchał burmistrza do granic możliwości w autodestrukcyjnym sensie: może mnie zwolni i zrzucę ten ciężar z ramion.

Myślę, że obaj bohaterowie są w pewnym sensie niekonwencjonalni. Oboje są jednostkami. Cieszę się, że myślisz, że są różne, bo ja na pewno, ale myślę, że istnieją wspólne mianowniki. Oba pokazy były oparte na postaciach. To największy wspólny mianownik. Żaden program nie dotyczy problemów per se, one dotyczą ludzi. To właśnie mnie przyciągnęło Magnum i co mnie przyciągnęło Błękitnokrwiści . Moim zdaniem w telewizji sieciowej jest po prostu za mało programów opartych na postaciach. Kiedy będę królem, zmienię to [żarty].

Na czym stoimy w kolejnym filmie Jessego Stone'a? Czy to jest coś, nad czym będziesz pracował nad tą przerwą?

Planuję napisać kolejny Jesse Stone. Mamy umowę na dziesiątą część. Są twarde. Najważniejszą rzeczą dla mnie jest to, że posiadanie kreatywnej kontroli, jaką mamy w scenariuszu telewizyjnym, jest takie ekscytujące, ponieważ zwykle tak się nie dzieje. Po prostu chcę być wierny postaci. Myślę, że wciąż jest dla niego dużo miejsca na rozwój i zmiany. Nie chcę zrywać franczyzy. Nie zrobię tego na chwilówkę, więc zastanawiałem się nad tym. Trudno się skoncentrować na obu. Dwadzieścia dwa odcinki Błękitnokrwiści jest dość fascynujący, ale to jeden z moich planów na przerwę.

Musisz to zrobić, zanim nowy pies się zestarzeje.

To było ciekawe. Wyszliśmy z tego, że zmarł Joe, pies, który grał Reggiego. Wiedzieliśmy, że nie możemy oszukać publiczności. Oni się dowiedzą. Doprowadziło to do tego, że ten dziwny, dziwaczny facet Jesse zdał sobie sprawę, że pies może z nim porozmawiać, aby pomóc mu rozwiązać [morderstwo] i tak się stało. Pies był kluczem.

Znowu pies miał problemy. Nie sądzę, że miał takie same problemy jak Reggie. Reggie i Jesse unikali wszelkiego rodzaju zobowiązań, co jest niezwykłe dla Golden Retrievera. Ten pies, Ned [który gra Steve'a], gdy pomyślisz o tym, że ten pies był świadkiem śmierci swojego właściciela – nie sądzę, że psy są ludźmi – ale często traktujemy tego psa jako mądrzejszego od Jessego, więc zobaczymy.

Finał 7 sezonu Błękitnokrwiści wyemituje dziś wieczorem o 22:00 ET/PT w sprawie CBS.