Brad Paisley i Alan Light twierdzą, że Johnny Cash pozostał tak chłodny

Kiedy wszedł na scenę, Johnny Cash zwykł przedstawiać się swoim niskim barytonem, mówiąc: Witam. Jestem Johnny Cash. Ironia polegała oczywiście na tym, że legendarnego Człowieka w Czerni nie trzeba przedstawiać. Był wyjątkowy, jedyny w swoim rodzaju i pozostaje ukochaną muzyczną ikoną 15 lat po śmierci.

Plik Nowa książka Johnny Cash: Życie i dziedzictwo człowieka w czerni celebruje człowieka i jego muzykę – która według Brad Paisley , który napisał przedmowę, są jednym w tym samym.

Johnny Cash może być najlepszym przykładem wykonawcy, który nie miał granicy między muzyką a mężczyzną, pisze Paisley. Piosenki, które śpiewał, brzmiały jak on i ucieleśniały go pod każdym względem.

Uznany dziennikarz muzyczny Alan Światło , który na przestrzeni lat wielokrotnie miał okazję przeprowadzić wywiad z Cashem, napisał tekst towarzyszący przepięknej, w dużej mierze niepublikowanej rodzina fotografie zamieszczone w książce. Światło ostatnio przemówiło do Parada o Johnnym Cashu io tym, dlaczego tak wiele znaczy dla fanów muzyki na całym świecie.

Przez lata wiele razy przeprowadzałeś wywiady i pisałeś o Johnnym Cashu. Czy możesz podzielić się z nim trochę o spędzaniu z nim czasu pod koniec jego? życie ?

Jeden z późniejszych wywiadów przeprowadziłem z Johnem w domku w Hendersonville (Tennessee). Miałem szczęście napisać wiele wspaniałych historii i pracować z wieloma wspaniałymi ludźmi, ale jest kilka rzeczy, o których wiesz, że będziesz pamiętać do końca życia i to była absolutnie jedna z nich.

Po prostu szansa, żeby usiąść z nim wtedy w tym miejscu! Wyraźnie walczył fizycznie. Musieliśmy robić około 15 minut na raz, a potem musiałby odpocząć i odzyskać siły, ale był absolutnie tak samo bystry, obecny i super skupiony jak zawsze. Przez cokolwiek przechodziło jego ciało, jego umysł i uwaga wciąż tam były. I był to dla niego tak niezwykły okres renesansu, kreatywności i poszukiwań.

To wtedy pracował z producentem Rickiem Rubinem przy nagrywaniu on American IV: Człowiek się pojawia .

Dobrze. W tamtym czasie nie wiedzieliśmy, co zrobi ten konkretny album, czym stanie się ta wersja Hurta. To było przed nakręceniem teledysku [do piosenki Hurt]. Rozmawialiśmy o tym, dlaczego wybrał piosenkę, dlaczego ją zrobili i co chciał z nią zrobić. Ale potem pomyśleć o tym, jak ta piosenka, wideo i chwila stały się dla niego epitafium i sposobem, w jaki tak wielu ludzi go odkryło, lub zrozumiało, o co mu chodzi, to była wyjątkowa chwila.

Tak wielu ludzi kocha Johnny'ego Casha. Ale czy zauważyłeś, że dzieci – naprawdę małe dzieci – wydają się naprawdę kochać jego muzykę? Brad Paisley napisał o tym w przedmowie do książki.

Muzyka jest tak ponadczasowa, jak wiele pokolenia . Nie wiem, czy to niski głos i bardzo wyraźny obraz, czy jak on brzmi. Myślę, że w końcu szczerość i uczciwość, które zawsze go określały, myślę, że to wyłapujesz. Myślę, że powodem, dla którego zawsze jest chłodny, jest to, że nie było niczego, co by było z dnia. Nie ma nic, za czym gonił, by być na czasie lub starać się nadążyć. Myślę, że jak każdy, zawsze ma się poczucie, że był absolutnie sobą. Był absolutnie Johnnym Cashem. Jeśli to było w dobrym stylu, to w porządku. Jeśli nie, to w porządku. Nie wiem, co to za magia.

Zachował spokój.

Nie ma wstydliwej fazy Johnny Cash. Nie ma czasu, żeby poszedł na dyskotekę, gdzie miał jakąś śmieszną fryzurę, czy cokolwiek to jest. Były szczyty i doliny, w jakiej był jego popularność i jaka była jego rezydencja kulturalna. Ale masz wrażenie, że ludzie do niego przyjdą. Albo nie zrobią tego, a on pozostanie wierny. I znowu, myślę, że to jest to, z czym zostajesz, kiedy patrzysz na pracę i kiedy patrzysz na jego życie.

Bono miał świetny cytat o Cashu, że udało mu się być jednocześnie niezwykłym i zwyczajnym. Jak ktoś to robi?

Patrzysz na kogoś takiego jak Johnny Cash i myślisz, że mógłbym tak pisać. To nie jest wyszukane, nie jest skomplikowane. I oczywiście to najtrudniejszy rodzaj pisania, jaki można zrobić.

Być tak prostym i tak jasnym, a jednocześnie tak sugestywnym jak te piosenki, ale nie jest to język, którego byś nie użył. To tylko polecenie, które miał nad tym. Myślisz, Mógłbym być takim facetem . Nawet jeśli naprawdę nie mogłeś.

Było wiele, wiele książek o Johnnym Cashu. Jaki był cel z tym?

Dla mnie po prostu będę w stanie zapewnić kontekst i ramy dla tych niesamowitych obrazów. To nowe rzeczy, te rodzinne zdjęcia, wpisy do pamiętnika i rzeczy z jego dzieciństwa. To miejsce, w którym to przełamuje nowe terytorium lub pokazuje coś, czego ludzie wcześniej nie widzieli.

Czy było coś, czego dowiedziałeś się o Cashu podczas pracy nad książką, o czym wcześniej nie wiedziałeś? Może kiedy pojechałeś do jego domu dzieciństwa w Arkansas z jego córką Rosanne?

Muszę powiedzieć, że stać na tylniej werandzie tego domu i patrzeć na puste pola bawełny tak daleko, jak tylko można zobaczyć i mieć poczucie tego, co musiało być mieć to marzenie, mieć taką ambicję – to jest daleko stąd do innego domu, a tym bardziej do zobaczenia przyszłości, która zabierze cię na cały świat i będzie w stanie dotknąć tak wielu ludzi.

Ta część kraju niewiele się zmieniła. Nadal jeżdżą po drogach gruntowych. Dochodzisz do końca jego ulicy, przy odziarniarce bawełny skręcasz w lewo, by dostać się do domu. To wciąż są wskazówki dojazdu.

Czy kiedykolwiek jeszcze zobaczymy pokroju Johnny'ego Casha?

Nigdy nie wiadomo, kto jest za rogiem i oczywiście jego następna wersja – świat to inne miejsce, więc nie będzie to ktoś, kto ma takie same doświadczenia jak on.

Jeśli spojrzysz teraz na Nashville i są tam artyści country, których absolutnie kocham, ale jest wielu obecnych artystów, którzy poszli na studia i mają dyplomy z marketingu. Albo pochodzą z przedmieść. Albo byli internowani w wytwórni płytowej. I żeby nie powiedzieć nic złego na ten temat, niektórzy z nich to fantastyczni artyści, ale ten związek ze wsią, epoką Wielkiego Kryzysu, z tamtym okresem w historii tego kraju, z tamtym okresem w historii Południa. Rzeczy, z których czerpał. Tradycje ludowe. Oczywiście tradycje religijne oraz teksty i pieśni religijne. Rzeczy, których wciąż był w stanie bezpośrednio dotknąć, a następnie przetłumaczyć i przekazać światu, nie zobaczymy ponownie.

Miał publiczność w latach 60., która obejmowała hipisów rock and rolla, chodzących do kościoła i prawicowców. I mógł z nimi wszystkimi rozmawiać. Człowieku, jeśli kiedykolwiek potrzebowaliśmy kogoś, kto miałby taką moc i zdolność komunikowania się. Gdzie jesteś, bo teraz jest chwila, w której Cię potrzebujemy.