Liev Schreiber o graniu w prawdziwego Rocky Balboa w Chuck

Zaktualizowano 18 sierpnia 2019 r.: Prawdziwa, słabsza historiaGdakanie to było Sylwester Stallone inspiracja dla Skalisty, jest teraz dostępnena Blu-ray, DVD i Digital HD od Paramount Home Media Distribution, z udziałem Liev Schreiber w roli tytułowej. Blu-ray zawiera zakulisowy film fabularny zatytułowany All AboutGdakanie.

Gdakanie(Najważniejsza dystrybucja mediów domowych)

Pierwotnie opublikowano 4 maja 2019 r.: W nagrodzonym Oscarem Skalisty, Rocky Balboa pokonuje dystans w ringu z panującym mistrzem Apollo Creedem, przegrywając mecz w wyniku podzielonej decyzji. Większość ludzi nie wie, że Sylwester Stallone został zainspirowany życie mecz między Bayonne, N.J. bokserem Chuck Wepner i Muhammad Ali , w którym Wepner również pokonał dystans, trwając 15 rund przeciwko człowiekowi, który jest uznawany za największego boksera wagi ciężkiej w historii.

Teraz historia Wepnera opowiadana jest w filmie autobiograficznym Gdakanie , w roli głównej Liev Schreiber w tytułowej roli sprzedawcy alkoholu o skromnej karierze bokserskiej, którego życie zmieniło się z dnia na dzień, gdy w 1975 roku został wybrany do zmierzenia się z Alim w szeroko nagłośnionym meczu o tytuł.

Pomimo tego, że Gdakanie jest osadzony w świecie boksu, to nie jest film o boksie w taki sposób Skalisty był. Jest to raczej opowieść o wzlotach i upadkach nagłej sławy oraz o tym, co się dzieje, gdy minie 15 minut.

Mimo że jestem fanem walki, boksem tak naprawdę nie interesowałem się, Schreiber mówi Parade.com w tym wywiadzie jeden na jednego. Dla mnie bardziej zainteresowała mnie podróż w głąb króliczej nory tożsamości i narcyzmu, którą ta postać zdawała się kontynuować. Jak kiedy Skalisty wyszło, że wpłynęło to na Chucka jako osobę, jak wpłynęło to na jego rodzina i każdy aspekt jego życia.

W naszym wywiadzie Schreiber dzieli się również swoimi przemyśleniami na temat tego, dlaczego uważa, że ​​niektórzy ludzie pragną światła reflektorów, jego rozmowie ze Stallone na temat tworzenia Skalisty, jak to było faktycznie przyjmować ciosy w scenach walki filmu i nie tylko.

Czy wiesz, kiedy? Skalisty wyszło, że Stallone został zainspirowany walką Ali-Wepnera?

Szczerze mówiąc, nie zrobiłem tego, nie. To była jedna z rzeczy, które chwyciły mnie w fabule, gdy [producent] Mike Tollin pierwszy przyniósł to do mnie. Widzisz podobieństwa, idziesz. Oczywiście, mój Boże, to straszne. Ale wtedy nie miałem pojęcia. Miałem 8 lat, kiedy doszło do tej walki. Nie pamiętam, ile miałem lat, kiedy Skalisty wyszedł, ale myślę, że dorośli w pokoju wiedzieli.

Czy Chuck miał urojenia, myśląc o tym, ponieważ? Skalisty zdobył Oscara, co oznaczałoby coś w jego życiu?

To dobre pytanie. Nie wiem, czy to złudzenie, że chce się za to zasługiwać, chcieć być docenianym za to, że na pewnym poziomie, przynajmniej we własnym umyśle, stworzyłeś to. Myślę, że to część kryzysu tożsamości. Częścią tego, co kieruje tak wielu z nas w centrum uwagi, jest naprawdę intensywne poszukiwanie tożsamości, a co może być bardziej atrakcyjne jako tożsamość niż ta postać, którą stworzył Stallone, która najwyraźniej była wersją tego, kim myśleliśmy, że jesteśmy, jeśli to czyni jakikolwiek sens.

Myślę, że to właśnie mnie interesowało, dokładnie o co pytasz. Co takiego jest w nas, że tak desperacko pragnie być zdefiniowanym przez anonimowy tłum, kiedy prawdziwe, wartościowe relacje, te, które będą miały prawdziwą wartość, to ludzie, którzy już nas znają. I to jest wspaniała historia. Myślę, że metafora walki o nagrody to wspaniały sposób na podejście do tego.

Mimo wszystkich problemów Chucka – narkotyków, alkoholu i dzikich kobiet – był mężczyzną, który nie zrezygnował. Jak myślisz, co zajęło mu wejście na ring, zniesienie takiego bicia i po prostu dalej?

To jest rodzaj rzeczy, o których trudno mówić, ale jest to rzecz, która staje się oczywista, gdy kogoś spotykasz. Chuck jest naprawdę wspaniałym gawędziarzem. Jest prawdziwym artystą estradowym. Potrafi utrzymać pokój jak nikt, kogo kiedykolwiek widziałem. Na Festiwalu Filmowym w Toronto miał tę publiczność w dłoniach. Film był świetny, ale tutaj był Chuck.

Naprawdę to poczułeś i jest w tym coś, z czym się trochę odnoszę, że nie ma niczego, czego by nie zrobił dla publiczności. Nie ma nic, czego by nie dał za tę chwilę dzieloną z tym ukochanym, anonimowym tłumem. Dlatego pomyślałem Krwawica był odpowiednim tytułem dla filmu, chociaż istnieje wiele argumentów, dlaczego teraz go nazywamy Gdakanie .

Byłem ciekaw, dlaczego zmienili tytuł, bo kiedy po raz pierwszy usłyszałem nazwę Gdakanie Pomyślałem, że może to komedia.

Myślę, że są ludzie mądrzejsi ode mnie, którzy uważali, że w interesie poszerzenia naszej grupy demograficznej i nie definiowania nas tak jednoznacznie jako filmu walki, powinniśmy zmienić tytuł.

To naprawdę nie jest film walki. Chodzi o tego mężczyznę, który ściga swoje marzenie i zbliża się do niego, ale tak naprawdę nie dociera do niego i jak zmienia to jego życie.

Tak. Zgadzam się.

Tak więc Stallone musiał to podpisać, ponieważ został w nim przedstawiony. Czy był w tym dobry? Nie wprowadził żadnych zmian?

Nie. W rzeczywistości był naprawdę hojny. Kilka razy rozmawiał ze mną o swoim doświadczeniu w tworzeniu Skalisty i jego doświadczenie z Chuckiem, co bardzo mi pomogło, kiedy przygotowywałem się do odegrania roli.

I rzeczywiście przyjąłeś ciosy. Co za tym myślałeś? Bo co, jeśli twoja twarz zostanie cała posiniaczona, a następnego dnia nie będą mogli nakręcić?

Tak to prawda. Ale dwie rzeczy, które zawsze przeszkadzają mi w filmach o boksie, to to, że niemożliwe jest, aby aktor kiedykolwiek przekonał nas, że jest wojownikiem. Nie ma mowy, by aktor w ciągu kilku miesięcy mógł uosabiać fizyczność i style ruchowe kogoś, kto trenuje od 15 lat i więcej.

A potem inna sprawa to kontakt. Nie jest bezpieczne, aby aktorzy nawiązywali kontakt, rodzaj kontaktu, jaki podjęli ci bojownicy, szczególnie ktoś taki jak Chuck Wepner, który nawiązał więcej kontaktu niż być może ktokolwiek inny. Powiedziawszy to, po prostu nie walczy, chyba że widzisz kontakt.

Kręciliśmy Ray Donovan odcinek i było kilku wojowników na jakimś Wild Card East, a ci goście byli sparingpartnerami, więc uderzali się nawzajem, ale uderzali tylko na tyle, że kontakt został nawiązany i można było zobaczyć, jak pot spływa z ich head, ale tak dobrze znali swoje wyczucie czasu i byli tak wprawieni, że brali przewagę i wybijali ciosy w naprawdę interesujący sposób.

Myślałem, Co by było, gdybyśmy mogli rozwinąć to w naszej choreografii? Więc Sala Piesków a ja, który właściwie jestem prawdziwym sparingpartnerem w życiu, pomyślałem, Cóż, jeśli ktoś ma szansę to zrobić, zrobimy to. Właśnie zaczęliśmy razem pracować i zobaczyć – ostrożnie – jak dużo kontaktu mogę nawiązać, i jestem z tego całkiem dumny. Był tam dzień, prawdopodobnie drugi lub trzeci dzień kręcenia sceny walki, w którym wiedziałem, że muszę na chwilę usiąść, ale poza tym poszło całkiem nieźle.

Gdakanie otwiera się w ograniczonych kinach w piątek, 5 maja.