Od „Piano Man” do „Let’s Get It On, poznaj historie 15 najbardziej niezapomnianych piosenek 1973 roku”

Od „Piano Man” po „Let’s Get It On” — poznaj historie piosenek Eltona Johna, Ringo Starra, Paula McCartneya, Gladys Knight i innych.

• Autor: Jima Farbera
• Zaktualizowana data:

Witamy z powrotem w 1973 roku, a bardzo dobry rok dla fantastycznych muzyka . Aż trudno uwierzyć, że minęło już 50 lat od debiutów artystów tak trwałych jak Billy Joel, Aerosmith czy Bruce Springsteen. Minęło pół wieku, odkąd wykonawcy tacy jak Stevie Wonder, Gladys Knight & the Pips i solo Ringo Starr osiągnęli szczyt sprzedaży. Hity, które ci artyści wygenerowali w tym roku, nie opuściły kultury ani na chwilę, ale historie tych piosenek często zostały zapomniane.

Oto historie 15 największych hitów z 1973 roku.

Największe piosenki 1973 roku

Pink Floyd „Money”

„Pieniądze… są dziś źródłem wszelkiego zła” – śpiewał Roger Waters w piosence, która uczyniła go fantastycznie bogatym. W rzeczywistości w tamtym czasie bardzo myślał o wzbogaceniu się. „Pieniądze bardzo mnie interesowały” — powiedział brytyjskiej gazecie The Daily Telegraph . „Pożądałem Bentleya jak szalony. Jedynym sposobem na zdobycie czegoś takiego był rock lub baseny piłkarskie.

Szczególny sposób, w jaki Waters zdobył swoje bogactwo, polegał na stworzeniu haczyka, którego słuchacze nie mogli wyrzucić z głowy. Ten w „Money” sprytnie połączył serię efektów dźwiękowych – grzechotanie monet, dzwoniącą kasę fiskalną i tykającą maszynę liczącą – w rytm, któremu nikt nie mógł się oprzeć. To, w połączeniu z zawodzącą gitarą w piosence i zgrzytliwym solo na saksofonie, sprawiło, że „Money” stał się pierwszym utworem, który odbił się Ciemna strona księżyca , album, który sprzedał się w około 45 milionach egzemplarzy. Ciemna strona uparcie utrzymywał się na liście Billboardu przez prawie 1000 tygodni, generując wystarczający zysk, by co roku kupować Watersowi świeże Bentleye przez resztę swojego życia. życie gdyby ich chciał.

Lynyrd Skynyrd „Wolny ptak”

Jeden z najbardziej znanych hymnów gitarowych wszechczasów stał się jeszcze bardziej znany jako puenta. Przez dziesięciolecia niezliczeni bywalcy koncertów losowo wykrzykiwali prośby o wykonanie utworu „Free Bird” Lynyrda Skynyrda, bez względu na to, kto akurat występuje na scenie. Jak więc zaczęła się ta zwariowana tradycja? Trzy lata po ukazaniu się studyjnej wersji utworu Skynyrd nagrał album koncertowy, Jeszcze jeden z Drogi , podczas którego wokalista Ronnie Van Zant zapytał tłum „Jaką piosenkę chcecie usłyszeć?” Jednogłośnie krzyknęli „Free Bird”, inspirując szaloną 14-i-półminutową wersję piosenki. Fani naśladują tę prośbę jako żart odkąd. Możesz usłyszeć, jak ktoś o to krzyczy na pełnej wersji Nirvany z 1993 roku MTV Unplugged ustawić. I właśnie w lipcu ubiegłego roku, na koncercie Jacksona Browne'a w Nowym Jorku, fan wykrzyknął uświęconą tradycją prośbę, co spowodowało, że piosenkarz zażartował: „Dziwne jest to, że jakoś to wciąż jest zabawne”.

Billy Joel „Pianista”

Najniższy okres w karierze Billy'ego Joela zainspirował piosenkę, z której może być najbardziej znany. Po podpisaniu fatalnego kontraktu na swój pierwszy album, Port Zimnej Wiosny , nowojorski Joel ukrywał się w Los Angeles, gdzie występował pod fałszywym nazwiskiem Bill Martin. (Prawdziwe imię i nazwisko gwiazdy to William Martin Joel). Przez sześć miesięcy Joel śpiewał w małym klubie, podczas gdy jego nowa wytwórnia Columbia starała się wyciągnąć go ze starej umowy. W tekście piosenki pojawiają się postacie, które poznał, gdy tam występował, od nieudanego powieściopisarza Paula po Davy'ego, „który wciąż jest w marynarce wojennej”. Jakkolwiek smutne były aspekty ich życia, muzyka narratora pomaga im „na chwilę zapomnieć o życiu”. Barwność opowieści i refren do wspólnego śpiewania sprawiły, że „Piano Man” Joela stał się pierwszym hitem Top 40, a ostatecznie jego popisowym utworem.

Aerosmith „Dream On”

Chociaż „Dream On” jest jedną z najpopularniejszych ballad mocy wszechczasów, ledwie zabłysnął, gdy pojawił się jako debiutancki singiel Aerosmith w 1973 roku. Tylko stacje radiowe w rodzinnym mieście grupy, Bostonie, doceniły jego błyskotliwość. Toczący się kamień magazyn nawet nie zrecenzował odpowiedniego albumu, z którego pochodzi. W rzeczywistości minęły pełne dwa lata, zanim „Dream On” znalazł się w pierwszej dziesiątce, po wyczerpującej pracy w trasie. Sama piosenka miała jeszcze dłuższą inkubację. Piosenkarz Steven Tyler napisał do niego muzykę, gdy miał 17 lat, zainspirowany klasycznymi utworami granymi przez jego ojca, pianistę wyszkolonego w firmie Julliard. Teksty wymyślił jeszcze wcześniej – w wieku 14 lat – ale okazały się prorocze: „Dream On” spełnił marzenia Aerosmith.

Elton John „Świeca na wietrze”

Wszyscy wiedzą, że sentymentalna ballada Eltona złożyła hołd Marilyn Monroe . Ale to nie była jedyna inspiracja dla lirycznej ody Berniego Taupina. „Piosenkę równie dobrze można by napisać o Jamesie Deanie, Jimie Morrisonie lub Kurta Cobaina ”- powiedział później Elton. „Zasadniczo każdy, kto zmarł młodo. To piękno zatrzymane w czasie”.

Taupin zapożyczył zwrot z tytułu utworu od magnata płytowego Clive'a Davisa, który użył go do opisania Janis Joplin po jej śmierci w 1970 roku. Choć piosenka była popularna w 1973 roku, nie została wtedy wydana jako singiel. Wersja na żywo, wycięta 15 lat później, była tą, która przebiła pierwszą dziesiątkę Billboardu. Piosenka poradziła sobie jeszcze lepiej dekadę później w wersji, którą Elton i Bernie stworzyli dla swojej bliskiej przyjaciółki księżnej Diany po jej śmierci. W tym nagraniu zmienili początek z „Goodbye, Norma Jean” na „Goodbye, English Rose”. Powstała piosenka radziła sobie nawet lepiej w Stanach Zjednoczonych niż w domu Diany w Wielkiej Brytanii. W Stanach utrzymywał się na pierwszym miejscu przez 14 tygodni, podczas gdy w Wielkiej Brytanii przez pięć. Wersja Diany stała się drugim najlepiej sprzedającym się singlem wszechczasów po „Bing Crosby” białe święta ”.

Marvin Gaye „Let’s Get It On”

Jedna z najseksowniejszych piosenek, jakie kiedykolwiek nagrano, pierwotnie dotyczyła czegoś znacznie bardziej niepokojącego. Pierwotna wersja, napisana przez Eda Townsenda, wyrażała jego potrzebę przezwyciężenia alkoholizmu. Podczas gdy Gaye uwielbiał melodię piosenki, przekonał Townsenda, by pozwolił mu przerobić słowa, aby odzwierciedlały jego romantyk uczucia w tamtym czasie do Janis Hunter, która później została jego drugą żoną i matką dwójki jego dzieci. Gaye zaśpiewał piosenkę bezpośrednio Hunterowi w studiu, co bez wątpienia wzmocniło zmysłowość występu, co z kolei pomogło uczynić „Let’s Get It On” najlepiej sprzedającym się singlem Motown do tej pory.

Tony Orlando i Dawn „Zawiąż żółtą wstążkę wokół dębu oliwnego”

Każdy kocha piosenkę, która opowiada historię. Ale niewielu okazało się tak wpływowych jak opowieść o żółtej wstążce. Inspiracją była historia z 1971 roku w The Poczta Nowego Jorku autorstwa Pete'a Hamilla zatytułowany „Going Home”, w którym dzieciaki w autobusie spotykają mężczyznę, który właśnie wyszedł z więzienia. Opowiada im o liście, który wysłał swojej żonie, prosząc ją o zawiązanie żółtej chusteczki wokół drzewa jako znak, że chce go zabrać z powrotem. Gdyby nie widział chusteczki, poszedłby dalej. W oryginalnej historii drzewo, które widzi, jest udrapowane na żółto. Autorzy piosenki zmienili chusteczkę na bardziej muzyczne słowo – wstążkę – i znacznie zwiększyli liczbę osób, które zakrztusiły się drzewem. Od dziesięcioleci żółta wstążka stała się często używanym symbolem pamięci i powitania, po raz pierwszy używanym do witania żołnierzy powracających z wojny w Wietnamie. W 1980 roku wielu używało ich, aby upamiętnić amerykańskich zakładników w Iranie.

Ringo Starr „Fotografia”

Pierwszy solowy hit Starra, który znalazł się na pierwszym miejscu, podwoił się jako jego pierwsza oficjalna współpraca pisarska z innym byłym Beatlesem: George'em Harrisonem. Jednocześnie w tamtej epoce istniało między nimi znaczne napięcie. Harrison miał krótki romans z ówczesną żoną Starra, Maureen. (Małżonka Harrisona, Pattie Boyd, znalazła parę w łóżku.) Chociaż Starr początkowo groził Maureen rozwodem, małżeństwo trwało jeszcze kilka lat, a jego przyjaźń z Harrisonem szybko wyzdrowiał. Gitarzysta napisał kolejne piosenki dla perkusisty. W koncercie oddającym hołd Harrisonowi po jego śmierci, Starr wykonał „Photograph” i, jak twierdzą świadkowie, pozostawiło to kilka suchych oczu w domu.

Cher „Półrasa”

Kiedy 50 lat temu ukazała się piosenka Cher o młodej kobiecie, która jest powszechnie odrzucana ze względu na swoją mieszaną tożsamość rasową, nikt nie mówił o rzeczach takich jak „zawłaszczenie kulturowe”. Dziś jednak kontrowersje może budzić artysta, który nagrał piosenkę o dziecku kobiety z plemienia Czirokezów i białego ojca, mającego wątpliwe związki z kulturą indyjską. Podczas gdy Cher twierdziła, że ​​ma 1/16 lat ^cz Cherokee ze strony matki, to nigdy nie zostało zweryfikowane. Tak czy inaczej, autorzy piosenki najwyraźniej nie mieli żadnej wiedzy o kulturze. W społeczeństwie Czirokezów dziecko urodzone przez matkę z plemienia byłoby przez nie w pełni akceptowane. Z drugiej strony, trudno sobie wyobrazić, żeby ktokolwiek traktował tak uroczo głupią piosenkę na tyle poważnie, żeby się tym wszystkim przejmować. Sama Cher odrzuciła wszelką krytykę i nadal wykonuje piosenkę w swoim programie. Każdy, kto chce usłyszeć wersję „Half-Breed” nagraną przez kogoś lepiej związanego z kulturą rdzenną, może spojrzeć na nagranie Shanii Twain z 1990 roku. Jej ojczym jest rdzennym Amerykaninem z plemienia Ojibwe.

Steve Miller „Joker”

Niewiele zwrotów w historii popu wywołało bardziej rozbawione drapanie się po głowie niż wzmianka w „Jokerze” o „pomatusie miłości?” Na szczęście dla Millera ta dziwna fraza fascynowała słuchaczy tak samo, jak ich wprawiała w zakłopotanie. Przyciągnęła ich również autoreferencyjna układanka tekstów Millera, które nawiązywały do ​​„kosmicznego kowboja”, „gangstera miłości” i „Maurice”, z których wszystkie nawiązywały do ​​tytułów wcześniejszych piosenek gwiazdy. Jeśli chodzi o rodowód „pompatus”, podobne słowo pojawiło się w hicie grupy doo-wop The Medallions z 1954 roku. Sam Miller miał do tego bardziej bezczelne podejście. Podczas swojego przemówienia wprowadzającego w Songwriters of Hall of Fame w 2019 roku nawiązał do tego słowa, mówiąc: „Mój prawnik jest tu dziś wieczorem i dokładnie wyjaśni, co to jest i ile to kosztuje, kiedy to powiesz”.

Gladys Knight „Pociąg o północy do Georgii”

W swojej oryginalnej formie, charakterystyczna piosenka Knighta nie odnosiła się do stanu Georgia. Początkowo autor piosenek Jim Weatherly zatytułował swój utwór „Midnight Plane to Houston”, zainspirowany sugestywnym zwrotem użytym przez jego przyjaciółkę, aktorkę Farrah Fawcett, w rozmowie z jej ówczesnym mężem, Lee Majorsem. Weatherly najpierw sam nagrał piosenkę w wersji country, ale mniej więcej rok później dostał telefon, że Cissy Houston (mama Whitney) chciała nagrać ją z nutą R&B. Aby uniknąć nadmiarowości między jej nazwiskiem a tytułowym miastem, zapytała, czy może zmienić cel podróży na Gruzję. Weatherly powiedziała, że ​​tak, o ile nie zmieni niczego innego. Chociaż wersja Cissy nie pasowała, Knight wpadła w ucho, której emocjonalne podejście dało jej grupie pierwszy przebój nr 1. W tym samym roku nagrali jeszcze dwa inne hity — „Ani jeden z nas” i „I've Got to Use My Imagination” — co sprawiło, że 1973 rok był szczytem sezonu Pipsów.

Stevie Wonder „Życie dla miasta”

Niewiele piosenek, które ośmielają się odnosić do rasizmu z niezachwianą szczerością „Living for the City”, stało się wielkimi hitami. Ale pasja do muzyki Wondera, połączona z mocą jego wokalu, pomogła jego piosence znaleźć się w pierwszej dziesiątce. Jak sam Wonder powiedział na stronie internetowej Songfacts: był w „Życiu dla miasta”. Mogłem pokazać ból i złość”.

Udało mu się to nawet w skróconej wersji, która stała się singlem. Pełna, siedmiominutowa wersja albumu idzie dalej, używając szokującego języka, który został później zsamplowany przez grupę rapową Public Enemy. Nagranie wyróżniało się również pomysłowym wykorzystaniem samplowanych dźwięków ulicznych, w tym trąbienia samochodów, wyjących syren i codziennych rozmów. Nic dziwnego, że klasyczny album, na którym się pojawił, Wizje wewnętrzne – na którym znalazł się także funkowy hit „Higher Ground” – zdobył nagrodę Grammy „Album of Year” w 1973 roku.

Paul McCartney i Wings „Żyj i pozwól umrzeć”

McCartney zdobył wiele nowatorskich osiągnięć dzięki tematowi przewodniemu do filmu o Bondzie Żyj i pozwól umrzeć . Była to pierwsza piosenka agenta 007, która zajęła pierwsze miejsce, pierwsza stworzona przez artystę rockowego i pierwsza nominowana do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną. (Przegrał z „The Way We Were” Barbry Streisand.) Producenci Bonda najpierw poprosili McCartneya o napisanie tematu do poprzedniego filmu z serii, Diamenty są wieczne , ale przeszkodziły w tym kwestie kontraktowe. Kiedy dwa lata później wysłali muzykowi scenariusz do nowego filmu, początkowo był oszołomiony. „Pomyślałem, że najtrudniejszą rzeczą do zrobienia tutaj jest praca w tym tytule” — powiedział magazynowi Mojo w 2019 roku. Kiedy zrozumiał, że tytuł naprawdę oznacza „żyj i pozwól żyć innym”, muzyka płynęła . Kolejny potencjalny problem pojawił się, gdy producenci chcieli, aby Shirley Bassey (znana z „Goldfingera”) wykonała go zamiast Wings. McCartney powiedział, że nie mogą mieć tej piosenki, jeśli on jej nie zaśpiewa. Wynik okazał się tak udany, że Paul trzymał go od tamtej pory w swoim zestawie koncertowym.

Edgar Winter „Frankenstein”

Fani od dawna zastanawiali się, skąd instrumentalny przebój Wintera wziął swój tytuł. Wielu uważało, że wywodzi się to z potwornie ciężkiego rytmu. W rzeczywistości miało to związek z konstrukcją utworu. Oryginalna, improwizowana wersja „Frankensteina” trwała wiecznie, więc zhakowanie jej w przystępną formę wymagało niemałej operacji muzycznej. „W tamtych czasach, kiedy coś edytowałeś, musiałeś fizycznie przeciąć taśmę i złożyć ją z powrotem” – powiedział Winter dla Songfacts.com. „Śmialiśmy się, jak to złożyć z powrotem. I w pewnym momencie mój perkusista, Chuck Ruff, powiedział: „To jak Frankenstein”. „To wszystko” — powiedział Winter. „Narodził się potwór”.

Bruce Springsteen „Ślepnąc od światła”

Tylko jedna piosenka Springsteena znalazła się na szczycie listy singli, ale to nie wersja Bossa tego dokonała. Jego wersja z 1973 roku nawet nie znalazła się na listach przebojów. Dopiero kiedy cztery lata później nagrał go Earth Band Manfreda Manna, „Blinded by the Light” stał się hitem. Kilka kluczowych zmian wprowadzonych przez Manna zostało uznanych za powodzenie . Najpierw dodał partię fortepianu, która naśladowała „Chopsticks”, tworząc szalenie chwytliwy haczyk. Następnie wokalista zespołu, Chris Thompson, wymówił słowo w piosence – „dwójka” – w sposób, który sprawiał, że brzmiało to jak kobiecy produkt higieniczny. Stacje radiowe na południu odmówiły puszczania piosenki z tym słowem, więc wytwórnia płytowa Manna powiedziała, że ​​musi to zmienić. Jednak ze względów technicznych nie mogli tego zrobić bez uczynienia tego jeszcze dziwniejszym. Rezultat okazał się błogosławieństwem. „Tak wielu ludzi podeszło do nas później i powiedziało:„ Wiesz, co sprawiło, że jest numerem 1? ”- powiedział Mann magazynowi Record Collector. „Wszyscy próbowali dowiedzieć się, czy to był„ dwójka ”, czy„ dupek ”.

---