Prezenterka radia Delilah przelewa osobisty ból do swojej nowej książki „Jedno serce na raz”

Konsorcjalny gospodarz radiowy późną nocą Dalila Rene Łukasz , lepiej znana fanom tylko ze swojego imienia, doprowadziła do perfekcji sztukę parowania romantyczny porady z najbardziej chwytającymi za serce piosenkami o miłości. Słuchamy jej i płyt, które gra, bo ona słucha nas.

A teraz utytułowana National Radio Hall of Fame, matka 13 dzieci (w tym 10 adoptowanych) i założycielka Punkt Nadzieja , organizacja charytatywna, która wspiera zapomniane dzieci w Ghanie oraz w systemie opieki zastępczej w USA, dzieli się swoim niesamowitym życie historia w niej Nowa książka , Jedno serce na raz: inspirująca podróż najczęściej słuchanej kobiety w radiu .

Powiązane: Osobowość radiowa Delilah dzieli się swoją filozofią w Walentynki

Moje poprzednie książki były zbiorami opowieści innych ludzi, mówi Delilah. Ta książka to moja historia.

Delilah ostatnio rozmawiała z Parade.com o rozdzierającym serce bólu po utracie dziecka, odłożeniu telefonu komórkowego i dostrojeniu się.

To nie jest twoja pierwsza książka, ale pierwsza w całości o tobie. Czy tym razem ten proces był dla ciebie inny?

To najtrudniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek napisałem, ale jest to najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek napisałem. To tylko ja, wiesz? Nielakierowana i bardzo przeźroczysta i jest twarda. Wiesz, że koszmar wszystkich ludzi, że stoisz przed klasą na prezentacji i zdajesz sobie sprawę, że zapomniałeś się ubrać? Tak to się czuje.

Miałeś taki trudny rok, w październiku 2019 roku straciłaś swojego 18-letniego syna Zacka. Co skłoniło Cię do podzielenia się teraz swoją historią? Czy to było dla ciebie uzdrowienie? Lub prawie niemożliwie bolesne?

Tak. Do obu. To było bardzo uzdrawiające. Mam doradcę w żałobie, z którym pracuję i powiedziała, że ​​prawdopodobnie najlepszą rzeczą dla kogoś, kto stracił ukochaną osobę, jest pisanie. Kiedy wyjmiesz to z głowy i zapiszesz, to oczyszcza ranę. Pomaga upewnić się, że ból nie utknął w środku i nie pochłonie Cię.

Pisałem o tym w książce. Straciłem brata [w katastrofie lotniczej] wiele lat temu, a moja mama nie miała tego ujścia. Nie miała gdzie zabrać swojego żalu, bo nie wiedzieliśmy. Nie znaleźliśmy jego wraku przez kilka lat.

Nie chcę, aby ból utraty moich dwóch chłopców odebrał mi przyszłość z dziećmi i wnukami.

Tak więc pisanie książki było oczyszczające. Czułam się taka bezsilna po tym, jak straciłam Sammy'ego [jej wówczas 16-letniego syna, który zmarł z powodu komplikacji spowodowanych anemią sierpowatą w 2019 roku] i ponownie z Zackiem. Pisanie daje mi trochę nadziei, że być może inny rodzic może mieć inny wynik.

Dzielenie się tak osobistą historią to bardzo hojna rzecz.

Nie wiedziałem, czego nie wiedziałem i nie mogę się pobić za to, że nie wiedziałem. Ale teraz, kiedy wiem, potrzebuję, aby inni ludzie o tym wiedzieli.

W swoim programie iw książce mówisz o wierze w cuda. Czy cuda są czymś, z czym często spotykasz się w swoim życiu?

Codziennie widziałam cuda, a Bóg codziennie wysyła znaki. Cuda się zdarzają. Musisz tylko otworzyć na to swoje serce i umysł. Myślę, że jesteśmy trochę cyniczni i staliśmy się bardzo zatwardziałym społeczeństwem, w którym cuda lub wyższa siła działająca w twoim życiu nie są normą.

Kolejnym tematem w książce jest technologia i jak na ironię, pomimo większych możliwości, stajemy się mniej połączeni.

Myślę, że elektronika, urządzenia i technologia bardzo odwracają naszą uwagę od daru życia. Życie ma być przeżywane. Życie to kochanie, śmiech, płacz i doświadczanie nowych rzeczy. Próbuje na różnych wersjach siebie. Kiedy jesteś młodym dorosłym lub nastolatkiem, przymierzasz style ubierania się i jedzenia — czy jestem weganinem czy wegetarianinem? Pescatarianin czy mięsożerca?

Powinniśmy żyć, ale jesteśmy tak zajęci robieniem, wysyłaniem SMS-ów i czytaniem rzeczy w mediach społecznościowych i czujemy się nieadekwatni z powodu zdjęć na Pintereście, których brakuje nam żywych.

Więc co możemy zrobić?

Możemy odłożyć telefony i możemy się stać. Musisz być nastawiony na to, co dzieje się wokół ciebie iw twoim świecie. Trwa wielka kampania, która ma nas nakłonić do szpiegowania naszych sąsiadów. Kiedy coś zobaczysz, powiedz coś.

Ale jeśli odwrócimy to i kiedy coś zobaczysz — kiedy zobaczysz kogoś, kto cierpi lub kogoś, kto świętuje, kogoś, kto właśnie dostał nowy pierścionek z brylantem na palcu, powiedz coś. Powiedz gratulacje. Poznaj ich historię. Dowiedz się, dlaczego podejmują taką decyzję. Kiedy zobaczysz kogoś, kto płacze, przytul go. Zapytaj ich, czy mogę się za ciebie modlić? Czy mogę coś dla ciebie zrobić?

Wzruszające serca historie stały się Twoim znakiem rozpoznawczym w Twoim programie. Prawdopodobnie słyszałeś je wszystkie. A może niektóre historie potrafią Cię jeszcze zaskoczyć?

Dostaję telefony Jerry'ego Springera tam, gdzie myślę, Chyba sobie żartujesz. Chyba żartujesz. Nie możesz tego zmyślić.

A może ktoś to zrobił.

Tak, jakbym wiedział, że ty i twoi kumple z college'u siedzieliście całą noc pisząc to. Ale tak naprawdę historie, które najbardziej mnie zaskakują lub sprawiają, że kręcę głową, to historie o cudach, historie o ludziach, którzy znaleźli się nawzajem. Historie o ponownym zjednoczeniu z rodzicami lub o cudownych narodzinach, które nie miały się wydarzyć. Gdzie ludzie toczą dobrą walkę, a miłość wygrywa.

Zrobiłeś całkiem niesamowite rzeczy z Point Hope, swoim własnym rodzina i twoja kariera. Co dalej?

Koniec głodu na świecie. [Śmiech] Znieść kampus dla uchodźców, przełamać bariery między osobami sprawnymi a niepełnosprawnymi. Uczyń rasizm przeszłością, częścią historii, ale nie teraźniejszością lub przyszłością. To niektóre z moich celów.