Tom Bateman opowiada „Trzynaście żyć” i prawdziwą historię misji ratunkowej w jaskini w Tajlandii

Prawdziwa klaustrofobia Toma Batemana w filmie „Trzynaście żyć” Rona Howarda

• Autor: Debra Wallace
• Zaktualizowana data:

Z odrobiną doświadczenia w nurkowaniu za pasem, Tom Bateman powiedział, że czuł się komfortowo podczas głębokiego nurkowania na szkolenie związane z robieniem Trzynaście Zyje , dramatyczna nowość Rona Howarda film oparty na historii 12 młodych piłkarzy i ich 25-letniego trenera, którzy zostali uwięzieni w podziemnej jaskini w Tajlandii podczas sezonu monsunowego.

Bohaterska misja ratunkowa w 2019 r., która znalazła się na pierwszych stronach gazet na całym świecie, zgromadziła nurków i innych ekspertów-wolontariuszy z całego świata. To opowieść o odwadze, bohaterach, ogólnoświatowej trosce, sprawianiu, że niemożliwe stało się i przekraczaniu granic dla większego dobra.

Chłopcy zostali uwięzieni w jaskini przez 17 dni z niewielką ilością jedzenia i wody, a ostatecznie zostali uratowani przez jednych z najlepszych nurków na świecie, granych przez Batemana, Colin farrell , Viggo Mortensena oraz Joel Edgerton .

Jednym z niezwykłych aspektów tej niesamowitej historii jest to, że ponad 10 000 wolontariuszy z 17 krajów pracowało razem, aby zaprojektować wstrząsający ratunek chłopców i ich trenera. Z wysoką stawką, wbrew oburzającym przeciwnościom i przyglądającemu się całemu światu, ujawniają bezgraniczność ludzkiego ducha.

Bateman powiedział, że kluczem do sukcesu Trzynaście żyć Zaczęło się od trzech tygodni treningu przed rozpoczęciem produkcji oraz intensywnego harmonogramu, który trwał kilkanaście tygodni kręcenia filmu.

Mówi, że nauczył się polegać na swoich kumplach w ten sam sposób, co prawdziwi nurkowie, a manewrując po wyjątkowo ciasnych tunelach, powiedział, że musi przezwyciężyć niektóre napady klaustrofobii.

Związane z: Gwiazdy Tweetują o tajlandzkiej drużynie piłkarskiej Cave Rescue

„Tak naprawdę nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo jestem klaustrofobiczny i nauczyłem się tego w pracy. Ale to jest ekstremalne. Myślę, że nawet dla osób, które nie cierpią na klaustrofobię, wejście do tych tuneli jest niezwykle trudne” – powiedział Bateman. parada.pl .

„Zasadniczo fakt, że tylko bardzo mała garstka ludzi na tej Ziemi może zrobić to, co zrobili ci nurkowie, pokazuje, jak trudno jest większości ludzi” – kontynuował. „Bardzo cierpiałem z tego powodu. Wspaniale było pracować nad filmem, przezwyciężyć te obawy”.

Bateman mówi, że wchodząc w buty prawdziwego bohatera: „Stałem się odważniejszy, ponieważ grałem jednego. Ja też dużo zrobiłam medytacja przebrnąć przez to podczas wyjątkowo trudnych okresów”.

W filmie było tyle dramatu i napięcia, że ​​siedziałem na skraju mojego miejsca, mimo że znam wynik. Czy kręcenie scen było bardzo dramatyczne?

Tak, naprawdę było. To jedna z pięknych rzeczy w tym, co zrobił tutaj Ron. Oczywiście, w tej historii jest tak dużo materiału, tak wiele wywiadów, tak wiele filmów dokumentalnych i niesamowita praca wykonana, aby je opisać. Myślę, że to, co udało się Ronowi, i to, co wszyscy zamierzaliśmy zrobić w tej historii, to po prostu umieścić publiczność tam, jak w jaskini z tymi ludźmi, z tymi chłopcami, z ratownikami, z marynarką wojenną USZCZELKI. Myślę, że publiczność mogła to poczuć. Fakt, że powiedziałeś, że jesteś na skraju swojego miejsca, ja też byłem, kiedy to oglądałem. Byłem taki przez cały czas filmowania.

To była niezmiennie wysoka stawka. Na planie nie było naprawdę relaksujących dni, ponieważ tak właśnie stało się podczas tej akcji ratunkowej, nigdy nie było żadnych przestojów. Rozmawiając z nurkami i pytając ich o czas podczas akcji ratunkowej, powiedzieli, że jest to wyczerpujące. Nawet kiedy próbowali przespać się tu i tam, musieli przygotować swój zestaw, musieli planować trasy wjazdu i wyjazdu. Nurkowali godzinami, sześć lub siedem godzin nurkowali. To było wyczerpujące. Tak więc, aby to naśladować, przeszliśmy przez to na swój własny sposób.

Jak długo trwały zdjęcia do filmu?

To było nieco ponad trzy miesiące. Musieliśmy poddać się kwarantannie. To było jeszcze podczas COVID, więc byliśmy poddani kwarantannie w Australii przez dwa tygodnie. Potem około dwóch lub trzech tygodni treningu. Myślę, że kręciliśmy przez około 13-14 tygodni.

Związane z: Ron Howard na Marsie, Space Exploration i jego ulubiony Beatles

Jakim reżyserem jest Ron Howard? Czy jest coś, co zaskoczyłoby ludzi, którzy tak długo podziwiali jego twórczość?

Myślę, że Ron jest naprawdę najlepszym reżyserem, na pewno do tego. Myślę, że ma tak rzadki talent do prezentowania wielkich spektakli, dramatycznych filmów i wciągających historii. Ale to, co jest tak wyjątkowe w jego pracy, to to, że potrafi to idealnie zrównoważyć z prawie, jak sądzę, energią kina niezależnego, dzięki któremu naprawdę zrozumiem ludzi, którzy za tym stoją.

Myślę, że czymś, co zaskoczyłoby ludzi, jest to, jak zabawny jest ten facet. Pomyślałem: „Nie możesz być Ronem Howardem i przez cały czas dobrze się bawić”, ale taki właśnie jest. Był trochę jak dzieciak działanie wokół chcąc po prostu dzielić się wszystkim ze wszystkimi. Nigdy nie był zmęczony ani zrzędliwy, ciągle wymyślał i bawił się i znajdował czas, aby po prostu przyjść i posiedzieć z nami i opowiedzieć nam anegdoty i żarty .

Czy zastanawiałeś się, dlaczego ci mężczyźni ryzykowali życiem dla uwięzionych chłopców? Jak myślisz, co sprawia, że ​​ludzie robią takie kroki i narażają się na niebezpieczeństwo dla kogoś w połowie świata, którego nigdy nie spotkali?

Niesamowitą rzeczą jest to, że nie sądzę, aby to kiedykolwiek wyszło. Myślę, że to tylko świadectwo tego, jakimi mężczyznami są jako nurkowie, jak również wszyscy zaangażowani w ten ratunek. Właśnie dowiedziałem się dzisiaj od jednego z ratowników, faceta, który skierował wodę ze szczytu góry, ciągle opowiada nam te małe chwile, które miały miejsce nad ziemią. Powiedział, że kiedy dotarł na szczyt góry, po prostu trafił na Facebooka: „Czy ktoś może nam pomóc z zaopatrzeniem?” Powiedział, że to niewiarygodne, że wszyscy z całego świata przynieśli dla nich worki z piaskiem, zapasy, rury, narzędzia, żywność i wodę.

Chyba nikt nie kwestionował, czy powinniśmy to zrobić, czy też to zrobimy. W filmie ciekawie jest zobaczyć, że są momenty, w których ludzie są oporni na plan. Postać Joela, dr Harris, kwestionuje plan. Ale kiedy rzeczywiście stanęli przed faktem, że to jedyny sposób na wydostanie tych chłopców, nikt tego nie kwestionował. Nikt nie powiedział: „Właściwie to się trochę boję. Właściwie nie sądzę, żebym mógł to zrobić. Wszyscy po prostu to zrobili. Narażali się na niebezpieczeństwo, a to zależało od każdej osoby technicznej, każdego nurka i każdej osoby z Navy SEAL. Myślę, że to właśnie było w tym upokarzające.

Co sprawia, że ​​ta niezwykła historia do przekształcenia w film?

Pamiętam, jak bardzo wcześnie przyszedł do mnie Colin Farrell. Byłem w mojej garderobie, jadłem lunch, a on przyszedł i po prostu oparł się o drzwi przez około 30 sekund, nic nie mówiąc, a potem po prostu powiedział: „Nie mogę uwierzyć, że ci faceci właśnie to zrobili”. Było nam to bardzo trudne. Myślę, że przez cały film ten ciągły strach, że naprawdę to zrobiłeś, nie znałeś tych chłopców i wiedziałeś, że to może się nie udać i możesz umrzeć. Sam, Navy SEAL, stracił swoją życie próbując dostarczyć zaopatrzenie dla chłopców. Po śmierci Sama ludzie mogli powiedzieć: „Czy to zbyt niebezpieczne? Nie możemy tego zrobić.

Ale oni wszyscy nadal weszli do wody, wszyscy nadal to robili. To po prostu naprawdę inspirująca historia i myślę, że dokładnie tego potrzebuje teraz świat; widząc kogokolwiek z dowolnego miejsca na świecie, aby uratować kogoś, kogo nigdy wcześniej nie spotkałeś i prawdopodobnie nigdy więcej nie zobaczysz, ponieważ to właściwa rzecz i dobra rzecz do zrobienia, to jest prawdziwa historia, naprawdę się wydarzyło, myślę to naprawdę ważne, aby ludzie o tym pamiętali.

Jak rozmawiałeś z prawdziwym Chrisem Jewellem, nurkiem, którego grałeś do tej roli?

Kiedy zaoferowano mi tę rolę, moja skrzynka pocztowa zapełniła się bardzo szybko materiałami badawczymi Rona, filmami dokumentalnymi, wywiadami i wycinkami prasowymi. W ciągu około dwóch dni od otrzymania tej roli byłem na Zoomie z Chrisem Jewellem. Wszyscy nurkowie byli tak bezinteresowni w swoim czasie. Pewnego ranka dał mi około pięciu godzin i po prostu omówił wszystko, kim jest, skąd pochodzi, co czuł, co myślał. To był prawdziwy przywilej, ponieważ naszym zadaniem było uczynienie tego tak autentycznym, jak to tylko możliwe.

Stało się to o wiele łatwiejsze, ponieważ za każdym razem, gdy byliśmy trochę niepewni co do momentu w historii, mogłem po prostu WhatsApp Chris i powiedzieć: „Dzień. Po prostu robię tę scenę. Co robiłeś tego ranka? Mówił: „Pamiętam, że tego ranka uzupełnialiśmy baterie w naszych czołówkach” lub „Tak jakby sprawdzaliśmy nasz sprzęt”. Po prostu wszystko położyło w rzeczywistości, mając je tam.

Związane z: Och, szczęśliwe dni! Poznaj 4 dzieci Rona Howarda

Czy otrzymałeś jakieś uwagi od Chrisa lub innych? Widzieli film?

Wszyscy to widzieli. Chris wysłał mi wiadomość, kiedy kilka miesięcy temu zobaczył bardzo ostre cięcie. Ale potem, kiedy mieliśmy premierę w Londynie, Chris był tam i rzeczywiście spotkałem go twarzą w twarz. Nie spotkałem go wcześniej twarzą w twarz z powodu ograniczeń związanych z COVID. Był z tego naprawdę zadowolony. Wszyscy byli konsultowani w tej sprawie na każdym kroku, więc dla nich nie było zaskoczenia w tym, jak opowiadaliśmy tę historię. Byli tak ważną częścią tego procesu. Chris podszedł do mnie po obejrzeniu filmu i powiedział, że wszystko jest w porządku. Powiedzieć mu, jaką dobrą robotę wykonaliśmy, wiele dla mnie znaczyło.

Czego jeszcze się o sobie dowiedziałeś poza tym, że jesteś trochę klaustrofobiczny?

Dowiedziałem się, że jesteśmy zdolni do więcej niż myślimy. Były chwile, kiedy naprawdę myślałem, że nie wiem, czy mogę to zrobić. Jakby fizycznie przejść przez tę dziurę. Nie wiem, czy dam radę to zrobić. Ale to niesamowite, jeśli nastawisz się na coś i naprawdę przesuwasz granice tego, do czego myślisz, że jesteś zdolny i co możesz osiągnąć. Pamiętam mój ostatni dzień kręcenia na planie, to był dzień kaskaderski, w którym byłem pod wodą z chłopakami. Pamiętam uczucie ulgi, że to zrobiłem, że nie muszę już chodzić do tych maleńkich jaskiń. Ale także prawdziwe poczucie dumy, że udało mi się to przezwyciężyć. Pamiętam, jak spoglądałem wstecz i zastanawiałem się nad tym myśleniem, człowieku, na początku tego – tak bardzo się zmieniłeś. Na początku nie myślałeś, że możesz to zrobić, a teraz to zrobiłeś.

Jak związałeś się z Colinem, Joelem i Viggo?

Myślę, że to wynik treningu, który wszyscy razem odbyliśmy. Wyszliśmy z kwarantanny tego samego dnia i poszliśmy prosto do studia i weszliśmy prosto do wody. Chociaż trenowaliśmy osobno, wszyscy uczyliśmy się w tym samym dużym zbiorniku. To, co było cudowne w tym filmie, to fakt, że nigdy tak naprawdę nie było momentu, w którym po prostu wracaliśmy do naszych przyczep i spędzaliśmy czas, dopóki nie będą dla nas gotowe. Tyle czasu spędziliśmy na wkładaniu i wyjmowaniu sprzętu, że nie było czasu. Po prostu siedzieliśmy cały dzień w zbiornikach.

Musielibyśmy się nawzajem sprawdzić. Odwracaliśmy się do siebie w zbiorniku, ponieważ kiedy już tam byliśmy, jesteś sam ze swoimi chłopakami. Pamiętam więc, że w przypadku jakichkolwiek kłopotów płynęłam za Joelem, a jego regulator oddechu zostałby złapany, więc cofnął się, a ja mogłam tak jakby wyciągnąć rurkę i go uwolnić. Mnie też to się przydarzyło. Myślę, że Colin pomógł mi z moją płetwą, która utknęła w skałach. Przypuszczam, że po kilku tygodniach naprawdę buduje się piękne braterstwo. Jak powiedziałem, nie było w tym żadnego ego.

Kiedy już dostaniesz się do basen , wszyscy byliśmy na tej samej łodzi i wszyscy staraliśmy się zrobić wszystko, co w naszej mocy, i podchodziliśmy po każdym nurkowaniu kaskaderskim i mówiliśmy: „O mój Boże, ten fragment, kiedy to się stało, to było niesamowite. Widziałem, jak się z tym zmagałeś i udało ci się przez to przejść. Mam nadzieję, że to dostali. To naprawdę nas połączyło. Nigdy nie było między nami żadnej separacji.

Trzynaście żyć debiut w Amazon Prime Video 5 sierpnia.

Następny, sprawdź teraz najlepsze filmy z Amazona.

---