Najlepszy szef kuchni z Portland pozostawia Kiki Louya czując się na surowo

Najlepszy szef kuchni wraca do kuchni! Co tydzień, Parada Mike Bloom przeprowadza wywiad z ostatnim szefem kuchni, który kazał spakować noże i opuścić Portland.

Na Najlepszy szef kuchni , pewność siebie jest równie ważnym narzędziem jak nóż czy patelnia. Gotowanie dobrego jedzenia do intensywnego czasu i okoliczności, pozostając wiernym sobie, jest sztuką żonglerki, ale wiara w siebie jako kucharza i artystę może pomóc Ci sprostać nawet najbardziej chaotycznym wyzwaniom. Niestety była to lekcja wyniesiona z pierwszej ręki Kiki Louya . Przyszła z silnym kulinarnym POV, stwardniała z wyboru opuszczenia restauracji, ponieważ jej głos nie był słyszany. Ale jej głos był słyszany głośno, kiedy wygrała pierwsze Wyzwanie Szybkiego Ognia. Niestety byłby to wczesny szczyt dla Kiki.

W miarę jak rywalizacja się przeciągała, pewność siebie Kiki zaczęła spadać. Wkrótce zdała sobie sprawę, że Wyzwania Szybkiego Ognia nie są jej mocną stroną, pomimo wygrania pierwszego. W osobistym dołku została prawie wyeliminowana w wyzwaniu, które celebruje kuchnię panafrykańską, w której się specjalizuje. Ale jej śmierć nastąpiła na świeżym powietrzu, ponieważ ona i inni szefowie kuchni mieli za zadanie ugotować pikantny posiłek ręcznie. -zbierane owoce, a nie warzywa. Kiki spróbowała zrobić smażonego kurczaka, pracując na przeszkodach, jakie zapewniało smażenie na zewnątrz. W rezultacie cały drób, który przygotowała dla sędziów, był niedogotowany, z czego nawet nie zdawała sobie sprawy podczas galwanizacji. To było dla niej druzgocące ujawnienie przy stole sędziowskim i pomimo innych błędów, które miały miejsce tego dnia, jej błąd w kurczaku wystarczył jej do natychmiastowej eliminacji.

Czytaj dalej, aby usłyszeć przemyślenia Kiki na temat jej czasu w grze, i sprawdź Kuchnia ostatniej szansy oglądać ją i innych wyeliminowanych kucharzy walczą o odkupienie i szansę na powrót do rywalizacji.

Związane z: Wszystko, co musisz wiedzieć Najlepszy szef kuchni Sezon 18

Co skłoniło cię do ubiegania się o stanowisko Top Chef, zwłaszcza w środku pandemii, kiedy branża restauracyjna jest tak ciężka?
Trzeba przyznać, że na początku byłem bardzo niezdecydowany, ale z powodów bardziej osobistych niż związanych z całą branżą. Ale ostatecznie zdecydowałam się aplikować, bo kiedy zadzwonił ktoś z castingu, przestraszyło mnie to w sposób, którego nie czułam od lat, co oznaczało, że musiałam to zrobić! Musiałem rzucić sobie wyzwanie; Musiałem się zmusić, by znów być bezbronnym. Co być może najważniejsze, wiedziałem, że reprezentacja ma znaczenie i jeśli mogę zainspirować innych kolorowych ludzi do podążania za ich sercem i wielkich marzeń, to wszystko byłoby tego warte.

Przez ostatnie kilka lat walczyłeś o to, by Twój głos był słyszany w Twoich własnych restauracjach, pomimo pochwał, które otrzymywałeś. Jak bardzo te przedsięwzięcia przygotowały Cię do konkursu? Najlepszy szef kuchni i jakie to uczucie opowiedzieć swoją historię w ogólnokrajowej telewizji?
Może to zabrzmieć dziwnie, ale myślę, że czuję się bardziej komfortowo w byciu wrażliwym. Po pierwsze, czułam się, jakbym już przeszła przez mój najgorszy koszmar, kiedy musiałam odpuścić coś, co kiedyś tak bardzo kochałam. Byłem też gotów pokazać inną stronę własności restauracji, stronę, która jest brzydka i o której na ogół się nie mówi. To o wiele trudniejsze niż się wydaje! W czasach, gdy restauracje cierpią i jest dużo wstydu z powodu zamykania drzwi lub odchodzenia, ważne jest, aby zrozumieć, jak trudne mogą być te decyzje. A także, jak wzmacniające mogą się czuć, gdy wiesz, że od samego początku była to właściwa decyzja. Ta odporność jest czymś, czego chciałbym bardziej wykorzystać w serialu, ponieważ tam był i mogłem wykorzystać to na swoją korzyść. Może wtedy było trochę za świeże.

Wygrywasz pierwsze wyzwanie sezonu razem z Sarą i Saszą. Jak bardzo to wzmocniło twoją pewność siebie na początku?
Nie jestem pewien, czy tak było. To była z pewnością ulga! Ale zajęło mi znacznie więcej czasu, aby znaleźć swój rytm. Odcinek pierwszy jest dokładnie taki; to dopiero początek. Nie chciałem być głupi i myśleć, że mam wszystko w torbie!

W którym momencie ta pewność siebie słabnie po wygranym pierwszym wyzwaniu?
Dość szybko, przynajmniej dla mnie. Patrząc wstecz, wciąż obawiałem się, że nie mogę się trząść i naprawdę mnie zranić. Ale z doświadczenia nauczyłem się ufać sobie. Zaufaj mojemu przeczuciu, nie planuj tak dużo i nigdy nie wątp w siebie ani w moje umiejętności. Zarobiłem to.

Wspomniałeś, że zmagałeś się z czasem w Quickfire Challenges, biorąc pod uwagę, jak długo zwykle trwa szlifowanie twoich potraw. Porozmawiaj ze mną o procesie dostosowywania się do tych wyzwań.
Istnieje kilka sztuczek kuchennych, których możesz użyć, aby przyspieszyć działanie. Z każdym odcinkiem coraz lepiej poznawałem, jak uzyskać ten sam wynik w krótszym czasie. To wiele z tego, nad czym dzisiaj pracuję. Kiedyś marszczyłem brwi na te nowomodne gadżety i metody, jakby zawsze robienie rzeczy starej szkoły miało jakąś zaletę. W serialu musisz się dostosować. Tak więc stałem się naprawdę dobrymi przyjaciółmi z moim szybkowarem i ciekłym azotem w sposób, na który nigdy wcześniej się nie przejmowałem.

W końcu kończysz na dole panafrykańskiego wyzwania i mówisz, że gdybyś został tam wyeliminowany, nie potraktowałbyś tego lekko. Co czułeś w tych chwilach?
Czułem się wstydliwy. Wiedziałem, że fufu nie było właściwe, ale i tak je pokryłem, co było błędem numer jeden. Ale to nie była nawet najgorsza część. Najgorsze jest to, że jestem Afrykaninem, a to była okazja, by naprawdę reprezentować kulturę, i dusiłem się. pozwalam mojemu rodzina na dół. Gdybym wtedy wrócił do domu, miałbym naprawdę trudno wybaczyć sobie. Właściwie ja zrobił naprawdę ciężko mi wybaczyć. Po kolejnym wyzwaniu rany te były nadal bardzo otwarte i odsłonięte.

Po tym czasie na dole powiedziałeś, że masz blizny i źle podchodzisz do zawodów, nie strzelając z biodra. Czy możesz to rozwinąć?
Najważniejsza rzecz podczas rywalizacji na Najlepszy szef kuchni moim zdaniem ma być elastyczny. Nie możesz być tak poślubiony planowi, że nie chcesz się obracać, gdy jest to konieczne, a serial jest o zwrotach. Bo z chwili na chwilę jest niespodzianka. Może połowa składników, które chcesz, nie jest dostępna, lub element wyposażenia nie działa, lub jest zwrot akcji, taki jak Och, zgadnij co, nie możesz gotować z warzywami. Byłam tak zdenerwowana na siebie z powodu panafrykańskiego wyzwania, że ​​nie pozwoliłabym sobie być w tej chwili i tylko pomyśleć. Gotowałem ze strachem i to widać.

Tom z pewnością okazał zaniepokojenie, gdy wspomniałeś, co gotujesz w sadzie, co się nauczyłeś. Czy myślałeś o ewentualnym przejściu na inne danie w oparciu o jego reakcję?
Nie i powinienem. Pamiętam, jak w tej chwili pomyślałem, Kiki, dlaczego nie zaryzykować i nie zrobić całkowicie wegetariańskiego dania? Gotuję głównie wegetariańskie jedzenie, z tego jestem bardziej znana w Detroit i nigdy nie pokazałam tej strony siebie. To byłaby doskonała okazja. Ale ten strach… człowieku, był prawdziwy. To był moment, w którym mogłem odwrócić sytuację i znaleźć pewność siebie. Z perspektywy czasu chciałbym.

Czy możesz opowiedzieć, co dokładnie stało się z tobą z frytkownicą, która doprowadziła do tego, że cały kurczak był surowy dla sędziów?
Fuj. Frytownica. Rzecz w frytownicach stołowych polega na tym, że są niespójne. Tom o tym wiedział i ostrzegał mnie przed tym. Moim zapasowym planem było smażenie w garnku z olejem na palniku indukcyjnym, co czasami może być łatwiejsze do kontrolowania. Ale nie zrobiłem tego, po prostu dlatego, że moja partia testowa była dobra i czułem, że wybrałem czas smażenia. W tej chwili jednak nie dałem sobie wystarczająco dużo czasu na sprawdzenie wszystkich elementów. Ścigałem się z czasem, żeby położyć jedzenie na talerzu, a od samego początku wszystko źle zaplanowałem. To, co powinienem zrobić, to smażyć dwa razy – smażyć prawie do temperatury, a następnie smażyć tuż przed podaniem. Rzeczy, które uświadamiasz sobie, kiedy wyjmiesz głowę z dupy i pozwolisz sobie naprawdę pomyśleć!

Wiadomość, że podałeś sędziom surowego kurczaka, jest oczywiście przytłaczająca. Jak reagujesz w tej chwili, skoro nie wiedziałeś, że tak było?
Było tyle emocji. W tej chwili wiedziałem, że wracam do domu i po prostu próbowałem się z tym pogodzić. Ciężko to zrobić w ciągu kilku minut, ale byłem pewien, że z tego nie ma już powrotu. To było bolesne. W tym samym czasie, gdy sędziowie obradowali, rozejrzałem się i zobaczyłem, jak ciężko wszyscy pracowali. Więc kiedy wróciliśmy, poczułem się po prostu upokorzony. Najlepsze dania wieczoru były naprawdę najlepsze. Myślę, że to, co Gabe zrobił z sosem i tymi śliwkami, było znakomite. Chris i Gabriel też mieli piękne talerze z jedzeniem. Może to zabrzmieć dziwnie, ale chociaż byłam naprawdę smutna, widząc koniec mojej podróży, byłam naprawdę dumna ze wszystkich wokół mnie. Pracowaliśmy ciężko . Czasami to pokazuje; innym razem nie tak bardzo.

W końcu wszedłeś na Najlepszy szef kuchni rzucić światło na to, co to znaczy być czarną kobietą w przemyśle spożywczym. Czy czujesz, że ostatecznie udało ci się osiągnąć ten cel?
Ja robię. Naprawdę. Chociaż nie wygrałem konkursu, jestem naprawdę dumny z siebie, że jestem bezbronny i otwarty na łączenie się z innymi i uczenie się na podstawie doświadczenia. Choć był to stresujący, był to również jeden z najlepszych okresów w moim życie i zawsze będę wdzięczny za możliwość podzielenia się moją historią ze światem.

Na koniec, czy są jakieś linki lub rekomendacje, jak pomóc sobie i innym szefom kuchni w tym czasie?
Absolutnie. Możesz sprawdzić Fundacja Wspólnoty Pracowników Restauracji , inicjatywa LEE , Restauracja po godzinach , i Kuchnia z gorącym chlebem .

Następnie sprawdź nasz wywiad z Brittanny Anderson, która została wyeliminowana w trzecim odcinku .