DeAngelo Williams i Gary Barnidge z The Amazing Race 32 wyjaśniają swoje uczucia po wyścigu i niewidzialny sojusz

Spakuj swoje torby, ponieważ Niesamowity wyścig wrócił! Co tydzień, Parada Mike Bloom przyniesie ci wywiady z zespół ostatnio wyeliminowany z wyścigu.

Linia bramkowa była w zasięgu wzroku DeAngelo Williams i Gary Barnidge . Podróż do czerwonej strefy nie była zbyt gładka, ponieważ byli gracze NFL mieli kilka błędów na początku ich posiadania. Ale ich umiejętności i współpraca z innymi zespołami doprowadziły ich do finałowej czwórki. Niestety, ich skok do strefy końcowej został zatrzymany, ponieważ potężna obrona trudnego zadania w połączeniu z jednolitym atakiem pozostałych trzech drużyn wyeliminowała mężczyzn w Manili.

Biorąc pod uwagę swoją pozycję i profesjonalne zaplecze sportowe, Gary i DeAngelo byli jedną z najbardziej przerażających fizycznie drużyn rozpoczynających wyścig. Ale ich rozmach szybko zatrzymał się na pierwszym Roadblock, gdzie walka ze stalowym bębnem Gary'ego sprawiła, że ​​szybko stanęli w obliczu eliminacji. Na szczęście zostali, aby grać dalej, a już w następnym etapie przeskoczyli na przód stawki. Tam stali się częścią sojuszu Mine Five, który okazał się kluczowy dla ich rasy. Przez kilka następnych etapów Gary i DeAngelo byli oddani swojej koalicji, pomagając innym i otrzymując pomoc w zamian za utrzymanie się na szczycie. Niestety, inni członkowie ich sojuszu zaniepokoili się tym ostatnim.

Czując, że piłkarze są zbyt dużymi zagrożeniami, w połączeniu z ich poczuciem, że odbierają sojuszowi, tajny wewnętrzny rdzeń przygotował plan, by zawrócić Gary'ego i DeAngelo przy następnej okazji. Ale nie nadarzyła się żadna okazja, ponieważ chłopaki byli pierwsi na tablicy U-Turn. Zdecydowali się pójść dalej Eswar i Aparna Dhinakaran przedłużyć swoją przewagę, z którą rodzeństwo wyraziło swój sprzeciw na Roadblock. Pomimo wstrząśnięcia, Gary i DeAngelo byli gotowi na City Sprint w Manili i ostatni skok za milion dolarów. I chociaż zwolnili się na wysokich obcasach, głównym punktem wyjścia dla wszystkich zespołów był test pamięci muzycznej. Po godzinach prób, podstawowe trio zespołów połączyło się, aby pokonać Gary'ego i DeAngelo. Pozostałe trzy drużyny podekscytowane ruszyły do ​​przodu, pozostawiając im dosłownie zmierzenie się z muzyką i oglądanie finału z boku.

Teraz poza wyścigiem DeAngelo i Gary rozmawiają z Parade.com o ich reakcji na komentarze na ich temat przez cały sezon, ich polityce negatywnego wzmocnienia i komentarzach DeAngelo na temat serialu pod koniec odcinka.

Związane z: Niesamowity wyścig Sezon 32: Wszystko, co wiemy do tej pory

Zacznijmy jeszcze przed startem wyścigu. Jak wy dwoje skończyliście? Niesamowity wyścig , i bieganie to razem?
Gary Barnidge: Wiem, że D uwielbia tę historię. [ Śmiech .] Byliśmy w Południowej Afryce, odwiedzaliśmy kumpla i przygotowywaliśmy się do odwiedzenia kumpla. Jakoś poruszyliśmy temat podróżowania. Jeden z naszych kumpli wspomniał Niesamowity wyścig i zapytałem D, czy kiedykolwiek chciałby to zrobić. Możesz ścigać się na całym świecie, brać udział w zawodach, a na końcu jest nagroda w wysokości miliona dolarów. A on na to: Och, zrobiłbym coś takiego!

To wszystko, co musiałem usłyszeć. Zamknąłem go. Kilka miesięcy później szybko do przodu i mieliśmy okazję. Powiedziałem mu, koleś, pamiętasz, że powiedziałeś, że będziesz zainteresowany? Musimy nakręcić ten film, aby spróbować być w programie. A on był jak: Co? Nigdy tego nie potwierdziłem. A ja mówię: Powiedziałeś mi tak! Jego słowo było jego więzią, więc teraz musiał to zrobić. Nie miał wyboru. Nakręciliśmy film i wszystko zaskoczyło.

Wy pochodzicie ze świata sportów zawodowych. Czy zmieniło się twoje poczucie rywalizacji, jeśli chodzi o zbliżanie się do piłki nożnej kontra? Niesamowity wyścig ?
DeAngelo Williams: nie próbowałem; Zrobiłem. To jedyne podejście, jakie mam. Wychodzisz, rywalizujesz i wygrywasz. Grając w piłkę nożną i będąc zawodowym sportowcem, na koniec gry nie ma nagrody. Nie wygrywasz miliona dolarów; po prostu dostajesz zapłatę. To ten aspekt rywalizacji, który Cię napędza. Właśnie tego używałem, aby przejść przez wyścig. Nie wiedziałem nic o sojuszach ani sposobie gry. Chciałem po prostu tam wyjść, wysunąć się z najlepszej strony i ruszyć dalej.

Ten ruch prawie się zatrzymał w pierwszym etapie, kiedy występ Gary'ego na stalowych bębnach prawie cię wyeliminował. Czy to bliskie zawołanie zmieniło sposób, w jaki podchodziłeś do wyścigu?
Gary: Szczerze, nie do końca. Wiedzieliśmy, że wszystko, co ma związek z muzyką lub tańcem, będzie kłopotem dla nas obojga. Fakt, że przeżyliśmy muzyczne wyzwanie, sprawił, że poczuliśmy, że nie zrobią drugiego. Obejrzałem dziesięć sezonów przed kontynuowaniem. D nie zrobił tak wiele. [ Śmiech .] Dało mi to również możliwość kontrolowania teraz. W tej chwili słyszałem, jak grają muzykę i myślałem, że będzie to muzyczne wyzwanie, ale D powiedział: Nie, to nie jest. Myślę, że coś niesie. A kiedy się mylił, dało mi to możliwość powiedzenia, że ​​teraz dowodzę. Robimy to, co wybieram. I poszedł z tym. Ułatwiło nam to, ponieważ nie kłóciliśmy się tak bardzo o to, kto wykonał jakie wyzwanie.

Mówiąc o tej dynamice, rozmawialiście w tajnej scenie w tym sezonie o komunikowaniu się poprzez negatywne wzmocnienie. Czy możesz wyjaśnić, co to oznacza i dlaczego to działa tak dobrze dla Ciebie?
DeAngelo: To właśnie kocham w mojej przyjaźni z Garym. Nie jesteśmy emocjonalnie związani z niczym, co sobie mówimy. Zaletą bycia przyjaciółmi jest to, że możesz powiedzieć wszystko, co chcesz. Możesz się wściekać, jeśli chcesz. Ale po tym, jak przezwyciężysz ten gniew, nie możesz mieć tego przeciwko mnie. Negatywne wzmocnienie pochodzi z piłki nożnej. Jeśli wyjdziesz i upuścisz przepustkę, mógłbym powiedzieć: Dang, Gary! Upuściłeś tę łatwą passę. Za każdym razem, gdy upuścił przepustkę lub przegapił blok – a było ich bardzo niewiele – łapałem go w tej sprawie. U nas to działa, ale nie każdy ma taką możliwość. Musisz być przyjaciółmi i to bardzo bliskimi przyjaciółmi, żeby to zadziałało.

Przejdźmy do tego sojuszu Mine Five. Inne drużyny powiedziały mi, że to ty najbardziej biłeś w bęben sojuszu. Jak się z tym czułeś w tej chwili?
Gary: Szczerze mówiąc, kiedy po raz pierwszy powiedzieliśmy Mine Five, było to tylko odniesienie do tego, że pięć najlepszych drużyn z tego etapu było pierwszą piątką w kopalni. Nie było ustalonych sojuszy; po prostu zaczęło się od powiedzenia: Och, byłoby miło, gdyby skończyło się na tych pięciu zespołach. Przez cały wyścig wszystkie drużyny pomagały innym zespołom, sojusznikom lub nie. Gdyby ktoś nas o coś zapytał, powiedzielibyśmy mu; to nie miało znaczenia.

Ale jedna rzecz, o której wielu ludzi nie wiedziała, to to, że faktycznie mieliśmy super tajny sojusz po pierwszym meczu z brodaczami. Umówiliśmy się, że do finału dotrą dwie drużyny. W tym miejscu zmienia się wiele rzeczy. Później byliśmy sfrustrowani, ponieważ w końcu zaczęliśmy dostrzegać, że dostaliśmy nożem w plecy. Od początku myśleliśmy, że mamy super tajny sojusz, jeszcze zanim jakiekolwiek sojusze zostały ustanowione.

Słyszeliśmy sporo od innych drużyn z Piątej Kopalni o tym, jak czuli, że zabrałeś za dużo z sojuszu, nie dając. Czy poznałeś ich nastawienie podczas wyścigu?
DeAngelo: Nic z tego nie czułem. Nie wiedziałem o tym wszystkim, więc oglądanie tego w telewizji było moim pierwszym doświadczeniem. Kiedy wsiedliśmy do taksówki w Berlinie, nawet nie wiedzieliśmy, że Hung i Chee są za nami. Powiedzieli nam, że będą czekać na pozostałe dwie drużyny, co powinno być czerwoną flagą, że to znacznie więcej niż myślimy. Ale ponieważ jesteś w gorączce wyścigu, nie myślisz o takich rzeczach. Po prostu się ścigasz. Patrząc wstecz, to szaleństwo, że sojusz był tak silny. Ale to część wyścigu, więc musisz zaplanować walkę z takimi rzeczami.

DeAngelo, wspomniałeś w sekretnej scenie, że twoja mentalność na wyścigu zmieniła się z zabierania duszy na tworzenie więzi. Co masz przez to na myśli?
DeAngelo: Jeśli ktoś to czyta, weź tę jedną rzecz z tej obsady i sezonu. Kiedy po raz pierwszy w to wszedłem, powiedziałem: Gary, nie zawieramy żadnych przyjaciół. Do diabła z nimi wszystkimi. Jesteśmy tutaj, aby konkurować i wygrać ten wyścig. Więc w pierwszym etapie, kiedy Nathan i Cody wyszli, pomyślałem: Dobra droga dla was! Ale nie wziąłem pod uwagę tego, że nie masz telefonów, więc jedynymi osobami, z którymi rozmawiasz, są twoi koledzy z obsady. Więc przeszło od zabierania duszy, oglądania ludzi odchodzących, do tworzenia więzi.

Kiedy ktoś został wyeliminowany, byłeś jak, Dang! ja lubię je, człowieku. To jedyni ludzie, z którymi możesz porozmawiać. Ponowne oglądanie tego wszystkiego w telewizji było dla mnie bardzo emocjonujące. Po dwóch latach nasza obsada jest całkowicie zjednoczona. Wszyscy jesteśmy na czacie grupowym. Mieliśmy kilka zjazdów, na których spędzaliśmy czas. Teraz patrząc wstecz, kiedy zobaczyłem, że drużyny są eliminowane, wróciłem do tego sposobu myślenia. A jedyną drużyną, którą chciałem opuścić, były blondynki, które wróciły trzy razy! [ Śmiech .]

Przejdźmy więc do wydarzeń City Sprint. Porozmawiaj ze mną o swoich zmaganiach w tym zadaniu muzycznym.
Gary: Byliśmy tam chyba trzy, trzy i pół godziny. To była straszna noga. Najważniejszą rzeczą dla mnie jest jednak to, że nigdy bym nie odgadł Francji. Byłem tam tylko w Roadblock przez jakieś pięć minut. Nigdy nie słyszałem tam muzyki. Nigdy bym tego nie poskładał. Na pewno znaliśmy dwie piosenki, jedną być może znaliśmy, a drugą nie mieliśmy pojęcia. Nie wiem, czy kiedykolwiek byśmy to zdobyli.

Jaka była twoja reakcja, gdy zobaczyłeś, że pozostałe trzy zespoły w pewnym momencie odwracają się do siebie i zaczynają razem pracować?
Gary: W pewnym momencie DeAngelo zapytał inne zespoły, czy ktoś chciałby współpracować, a oni odmówili. Ale to, czego nie pokazano, to Riley i Maddison przyszli do nas i powiedzieli: „Jeśli otrzymasz odpowiedź, daj nam znać”. I zrobimy to samo. Kiedy zrobili to dobrze, byliśmy tuż za nimi. I uciekli i wokół nas po tym, jak rzekomo mieliśmy ten sojusz. Aby zobaczyć, jak uciekają, wiedzieliśmy, że skończyliśmy. Nie wiedzieliśmy, jaka jest odpowiedź, więc byliśmy bardzo sfrustrowani. To kolejny powód, dla którego przyjęliśmy karę; nie sądziliśmy, że kiedykolwiek zrobimy to dobrze, ponieważ nigdy nie słyszałem muzyki we Francji.

Więc kiedy cię zostawiają i myślisz, że to już oficjalnie koniec, co czułeś?
DeAngelo: W tym momencie było po wszystkim. Byliśmy ostatnią drużyną, która się zameldowała. Byliśmy rozgrzani, ponieważ byliśmy tam przez cztery godziny, a Riley i Maddison zerwali nasz supertajny sojusz. Zanim zostaniesz sportowcem i dostaniesz tak dużą wypłatę, wszystko, co masz, to twoje słowo. Jestem głęboko przekonany, że ludzie, którzy odnoszą sukcesy w życie albo trzymaj się ich słowa, albo całkowicie idź pod prąd i nigdy nie trzymaj się ich słowa. Nie ma pomiędzy.

Wchodząc na ten program i nie widząc go wcześniej, daj mi znać, że to naprawdę jest gra. Chodzi o to, kto może stanąć po swojej stronie, aby awansować do miejsca, do którego chcesz się udać. I nie rozumiałem tego, dopóki po wyścigu nie miałem okazji go zobaczyć. Biorąc to pod uwagę, nigdy nie wrócę do wyścigu.
Gary: To miękkie nie. Nie słuchaj tych bzdur.
DeAngelo: [ Śmiech .]
Gary: Gdyby był sezon na dobroczynność, być może uda mi się go przekonać. Nie pozwól, żeby cię to nie zniechęciło.

Byliście wcześniej kolegami z drużyny w innym charakterze Niesamowity wyścig . Czy występ w tym programie w ogóle zmienił twoją przyjaźń?
Gary: Szczerze mówiąc, to naprawdę niewiele zdziałało. Dowiedział się, że lubię sztukę, ponieważ nigdy nie był w moim domu przed tym pokazem. Od tamtej pory był już siedem razy. Ale poza tym dużo już o sobie wiedzieliśmy. Jedyną rzeczą, której naprawdę się nauczyłem, jest to, że czasami potrafię kontrolować jego emocje. Jeśli jest naprawdę nakręcony, mogę go uspokoić. Nie wiedziałem, że mam tę umiejętność aż do wyścigu. Czuł, że kilka razy skończył i musiałem go wciągnąć i zmusić do słuchania. Poza tym cały czas jesteśmy tacy sami. Wszystko, co widziałeś w serialu, to jacy jesteśmy w naszym codziennym życiu. To tylko my.
DeAngelo: Co jest szalone, nawet bez Niesamowity wyścig , byliśmy razem w dwudziestu krajach. Więc kiedy powiedziałem, że to nie zmieniło dla mnie życia, miałem na myśli, że już robiliśmy te rzeczy razem. Na każdej z tych wycieczek, które rozdawali za pierwsze miejsce, Gary już był! Powiedziałem mu, że nie może tego nikomu powiedzieć, bo to byłby strzał w twarz. To było ciekawe; powiedzmy to.

DeAngelo, musimy omówić wybrane przez Ciebie słowa w Pit Stopie na temat uczestnictwa w Niesamowity wyścig . Ile z tego wynikało z frustracji z powodu tego, co ci się właśnie przydarzyło?
DeAngelo: Nic z tego nie zrobiło! Nadal czuję to samo.
Gary: [ Śmiech .] Więc wyjaśnię wam, co to było dla DeAngelo. Nie chodziło o wyścig czy przegraną. Kiedy doświadczyliśmy wyścigu, miał wrażenie, że udało nam się zwiedzić kraj i zobaczyć, co mają do zaoferowania. Ale kiedy mieliśmy na to czas, musieliśmy zostać w pokoju hotelowym. Z hotelu widział wieżę Eiffla, ale nie mógł do niej wejść. Kiedy zwykle podróżujemy, widzimy te rzeczy. Widzi te rzeczy, ale nie może ich doświadczyć. Stąd wzięła się ta frustracja.
DeAngelo: W Kambodży naprawdę doszło do tego. Szliśmy przez Angkor Wat i nigdy tego nie zapomnę. Gary powiedział: Człowieku, chcę kiedyś zobaczyć to miejsce. A ja jestem jak, Gary, jesteśmy tutaj ! A Gary mówi: „Nie możemy tak po prostu wyjść”. Widzę wokół nas małpy i słonie i myślę, bracie, możemy się z nimi pobawić! A Gary powiedział: Nie, zmierzamy do Pit Stopu. Czy możemy w ogóle powiedzieć, że pojechaliśmy do Angkor Wat? Byliśmy tam, ale niczego nie mogliśmy przeżyć.

Nie mogłem tego wymyślić. Biegałem wokół Muru Wschodniego w Berlinie, coś, co zawsze chciałem zobaczyć. Ale nigdy go nie zobaczyłem, bo szukałem pudełka z wskazówką. I powtarzałam to Gary'emu po nodze. Powiedziałem: Wszystko, co robimy, to ściganie się tutaj! A on powiedział: Czego się spodziewałeś?
Gary: Kochał wyścig. Innych rzeczy pomiędzy, nie.
DeAngelo: Upewnię się, że wyjaśnię to każdemu, kto może nie rozumieć. Kiedy powiedzieli „Idź do, kiedy zameldujesz się na macie, to było niesamowite. Kiedy dotarłeś na matę i zacząłeś kolejny etap, było już gorzej. Spędziłem niesamowity czas podczas wyścigu, ale okropny czas pomiędzy.

Następnie zapoznaj się z naszym wywiadem z Eswarem i Aparną Dhinakaren, którzy zostali wyeliminowani w 9. etapie.

Parada codziennie