Glennon Doyle chce, aby kobiety znalazły własną odważną

Cztery lata temu, w czymś, co niektórzy mogliby nazwać sprzeczną z intuicją strategią PR,Glennon Doyle—żona, matka, duchowy wzór i ówczesna sława Mamusia blogerka – ujawniła, że ​​odchodzi od męża. To było tuż przed wydaniem jej drugiej książki, Miłosny Wojownik ,szczegółowa opowieść o odkupieniu jej i jej męża jako pary po jego niewierności.

Ogromne ryzyko, biorąc pod uwagę, że wielu jej zwolenników miało nadzieję, że doświadczenia Doyle'a w uzdrawianiu będą mapą drogową dla ich brutalnych związków, to za radą Oprah podjęła ryzyko i powiedziała prawdę. Mimo objawienia, a może dzięki niemu, książka stała się numerem 1New York Timesbestseller, a co może nawet ważniejsze, rozszerzyła swoją platformę jako głos dla kobiet uzdrowienie i aktywizm w erze #MeToo.

Pod wieloma względami życie żyła od tego czasu, miała prawdziwsze, piękniejsze szczęśliwe zakończenie (lub po raz pierwszy prawdziwy początek), jako aktywistka, mówczyni i kobieta, która uwalnia swój głos i wzmacnia głos innych.

Jej najnowsza książka, Nieokiełznany , kolejna seria esejów, które trafiły na pierwsze miejsce na Amazonie i New York Times w tym tygodniu zwraca uwagę na sposoby, w jakie wykręcała się i obracała, decydując, czy zakończyć swoje małżeństwo. Jest to paralela w jaki sposób kobiety tak często zaprzeczają własnemu niezadowoleniu przed podjęciem decyzji zmieniających życie. Zachęca też kobiety, by zaczęły ufać własnym głosom, zamiast starać się sprostać oczekiwaniom świata.

Przewracanie strony

Nieokiełznany przepisuje własną oryginalną narrację Doyle'a, tę, która mówi, że została złamana, gdy zmagała się z bulimią i uzależnieniem od wieku 10 do połowy 20 lat. Teraz, przez pryzmat rodzicielstwa, widzi siebie inaczej. Odkryła, że ​​jej załamanie było jedynie głęboką wrażliwością na otaczający ją świat i problemy, które ją otaczają, co naprawdę poczuła po tym, jak zobaczyła, że ​​jej własna córka, Tish, odczuwa tę samą wrażliwość. Współczuję moim rodzicom, ponieważ tak trudno jest ją wychować. Ale zajęło mi to patrzenie na nią i myślenie: „Och, ona nie jest zepsuta. Jest prorokiem” – dzieli się w wywiadzie z Parade.com .

Teraz zdaje sobie sprawę, że jej zepsuta notatka była tylko jedną z wielu kobiet, które otrzymuje się od najmłodszych lat. W Nieokiełznany , pokazuje czytelnikom, jak systematycznie wyrzucać te notatki, które jeden po drugim zamykały ją i tak wiele.

Gdyby Kontynuuj, Wojowniku i Miłosny Wojownik były o walkach o współczucie i nieodrętwienie od bólu życia, Nieokiełznany daje czytelnikom plan na wreszcie (być może) szansę na pokój. Doyle opisuje nie tylko momenty, w których określa związek ze swoją żoną, Abby Wambach, którą poślubiła w 2019 roku, ale także swoje uczucia, zanim po raz pierwszy zbliżyła się do złotego medalisty olimpijskiego w piłce nożnej. Seks z Abby był niebem, dlatego nie mogłam bez niego napisać tej książki – to było nieokiełznanie mojej seksualności, wyjaśnia. Po raz kolejny jej fani będą wdzięczni za jej szczerość.

Pod wieloma względami ta książka ma szczęśliwe zakończenie czytelników, którzy zastanawiali się, czy Miłosny Wojownik faktycznie zawarte. Chociaż jej związek z byłym mężem, Craigiem, mógł wyglądać idealnie na Instagramie, ten wydaje się kompletny . To takie szalone, bo mój rodzina zanim spojrzał z zewnątrz, idealny, mówi. Ale teraz mamy dwie mamy. Mamy jednego męża. Mamy sytuację, w której z jakiegoś powodu Abby i Craig są jak przyjaciele. A teraz moja rodzina z zewnątrz wygląda tak dziwnie. Muszę ci powiedzieć, że z pewnością nie jest idealny. A na pewno nie jest to łatwe. Ale to jest nie wyczerpujące – jak wtedy, gdy jesteś tak zmęczony, ponieważ tak bardzo się starasz.

Zobacz ten post na Instagramie

Wszyscy to zrobiłem! Zmiażdżyłem poziom 42!!!! Zabiłem kilka smoków, odkryłem nowe supermoce, kilka razy umarłem, a potem wróciłem do życia i dalej grałem. Nie poddawałam się, więc POZIOMOWAŁAM! Herrreeeee jedziemy, poziom 43!!!! Oraz @craigmelton14 , @abbywambach i Fabi- dziękujemy za wszystko, co robisz, aby nasze opakowanie było ciepłe, razem i kochane. Wiem, że to nie jest łatwe, ale jest piękne. A teraz jesteśmy daleko od płycizny. (Przesuń w lewo po trochę Wambach Gaga.) PS. Tęskniliśmy za tobą @fabi.vlima !!! PPS. Czytam każdą twoją urodziny wiadomości dzisiaj. Wszyscy. Nigdy, przenigdy nie uznam twojej miłości za pewnik. Dziękuję dziękuję. #poziom43 #wolfpack #lovewarrior

Wpis udostępniony przez Glennon Doyle (@glennondoyle) 20 marca 2019 r. o 18:30 PDT

Ale nawet poza jej miłością do Abby, prawdziwe szczęśliwe zakończenie przychodzi wraz z zaangażowaniem Doyle'a w siebie: mam wszystko, czego potrzebuję, pod sobą, nade mną, we mnie. Nigdy mnie nie stracę. A teraz chce, żeby wszyscy robili to samo.

POWIĄZANE: Najlepsze książki napisane przez kobiety tej wiosny

Odkrywanie nowej wiedzy

Odeszła od społeczności chrześcijańskiej, która kiedyś uczęszczała do kościoła, która kiedyś stanowiła większość jej fanów. Jednak pod wieloma względami wciąż mówi językiem odkupienia i wiary, który kiedyś znalazła w życiu Jezusa i uzdrowieniu. Teraz jednak zdała sobie sprawę, że odpowiedzi – wiedza – muszą pochodzić z wnętrza.

Kiedy ludzie, których znam z pewnego fundamentalistycznego środowiska, mówią „Chodź w wierze”, dosłownie czuję, że jest to przeciwieństwo tego, co mam na myśli, czyli poddanie się wewnętrznej wiedzy jednostki. Religia może oznaczać odrzucenie indywidualnej wiedzy.

Przeżyła ważny moment Aha w parku safari ze swoimi dziewczynami, gdy obserwowały geparda o imieniu Tabitha goniącego brudnoróżowego króliczka w Cheetah Run.

Pamiętam tylko, jak widziałem to królewskie, potężne, dzikie zwierzę zachowujące się całkowicie i całkowicie oswojone, jak laboratorium. Pamiętam, jak Tabitha goni za tym brudnym, starym różowym królikiem przywiązanym do jeepa, myśląc: „Jeśli dzikiego geparda można oswoić, z pewnością kobieta też. Nie urodziła się po to, by gonić brudne różowe króliki. Dobrze? Zacząłem myśleć o wszystkich brudnoróżowych króliczkach, do których ścigania kobiety są szkolone – o wszystkich rzeczach, które robiłem przez tak długi czas, wciąż robię, na milion różnych sposobów. I dlatego czujemy się przytłoczeni i rozczarowani, wyczerpani, niespokojni, niewidoczni i nieznani, ponieważ gonimy te cholernie brudne różowe króliczki.

Bądź cicho, mówi, to brudnoróżowy króliczek, który naprawdę ją porywa. Kiedy mówię „nie jesteś szalona, ​​jesteś cholernym gepardem”, powodem, dla którego tak bardzo przemawia to do kobiet, jest to, że jest to jedyna rzecz, którą nam mówią, abyśmy się zamknęli. „Jesteś szalony”. „Jesteś emocjonalny”. „Jesteś za dużo”. Prawda? To powietrze, którym oddychamy. To gazowe oświetlenie kobiet. Kiedy facet mówi mi, że dziewczyna jest szalona, ​​moją pierwszą myślą jest to, że chciałbym ją poznać. Ponieważ ta dziewczyna prawdopodobnie powiedziała ci prawdę o czymś.

Ma nadzieję, że więcej kobiet przestanie bieganie po brudnoróżowych króliczkach w ich własnym życiu: miałoby sens, że status quo chciałby ponad wszystko, by uciszyć te nieposkromione głosy. Tak więc dla mnie nie sądzę, że każdy musi opuścić męża i poślubić olimpijkę. Uważam, że byłoby piękne, gdyby każda kobieta znalazła miejsce, w którym mogłaby wydobyć ten nieokiełznany głos w świat i zobaczyć, jak nasze zewnętrzne światy mogą się zmienić, gdy jesteśmy na tyle odważni, by rzeczywiście się do nich zbliżyć.

POWIĄZANE: 129 inspirujących cytatów od kobiet

(Danielle Siess)

Glennon ze swoją siostrą Amandą Doyle, znaną w swoich książkach jako Sister.

Znalezienie własnego odważnego

Nie wszystkie kobiety mają zasoby lub kapitał społeczny, aby ich głosy były bezpiecznie słyszane lub wprowadzały duże, gruntowne zmiany w swoim życiu, zwłaszcza teraz, w czasach spowolnienia gospodarczego i koronawirusa, który drastycznie zmienia nasz sposób życia. Doyle to rozumie. Jednak zachęca kobiety, aby zaczęły robić inwentaryzacje, w jaki sposób możemy pozytywnie zmienić pewną dynamikę relacji lub sytuacje, które nie działają dla nas – a następnie zacząć mówić.

Po pierwsze, mówi, skróć to z niekończącymi się ankietami przyjaciół: naprawdę wierzę, że chłopcy są szkoleni wcześnie, aby zaglądać do środka i ufać temu, co tam jest, podczas gdy dziewczęta są szkolone, aby patrzeć na zewnątrz. Kobiety są bardziej wspólnotowe, więc przed podjęciem decyzji pytamy przyjaciół i to dobrze, a chłopcy mogliby się czegoś z tego nauczyć. Ale jest kilka różnych decyzji do podjęcia.

Jak wybór poduszki do rzucania. Zapytaj znajomych, mówi. W porządku. Ale jeśli musisz podjąć decyzję o partnerze życiowym, musimy mieć możliwość wejścia do środka i szukania odpowiedzi, które tylko my mamy na wielkie rzeczy. Nie miałem tego. Dosłownie musiałem ćwiczyć siedzenie w ciszy i myślenie: „OK, gdzie jest ta rzecz, o której ludzie mówią, nie wiedząc?” Ale dobrą wiadomością jest to, że kiedy ćwiczysz wystarczająco dużo, zaczynasz to rozumieć.

Stamtąd chce, aby czytelnicy rozpoznali, że czyjś odważny może nie wyglądać jak ty nasz wersja. Wyobrażamy sobie, że odważny to po prostu odważna rzecz. Naprawdę zajęło mi wychowywanie moich dwóch dziewczynek, żeby zrozumieć, że nie o to chodzi w odważnym. Mam jedną [córkę], która po prostu zrobi śmiałą rzecz, prawda? To jej odważna. [Ale moja druga córka], Tish, zawsze była trochę bardziej ostrożna, a może trochę bardziej introwertyczna. Może to ona patrzy i mówi: „Nie, dziękuję”. Aby Tish pozostała wierna sobie, musi zrobić to, co nie przyniesie jej braw i myślę, że to pokazuje tyle prawdziwej odwagi.

Dla Doyle'a odwagi nie można oceniać z zewnątrz, ponieważ pochodzi tylko z wnętrza. Przez lata musiała ciężko pracować, aby znaleźć własną odważną – i co to dla niej znaczy. Po niewierności byłego męża wiedziała, że ​​nie czas go opuszczać. To była jej odważna. Gdybym mogła ci powiedzieć, ilu ludzi było rozczarowanych, bo miałam być taka elegancka, zaciekła, co było dla niektórych rozczarowaniem, mówi. Musiałem pozwolić ludziom nazywać mnie tchórzem, wiedząc, że moja wersja odwagi w tym momencie robiła wewnętrzną rzecz, czyli po prostu siedzenie z wiedzą, dopóki nie pozwoli mi odejść. Z perspektywy czasu to mnie uratowało. Craig i ja mieliśmy trochę gówna do przepracowania. Nie po to, abyśmy mogli zostać razem, ale po to, by rozstać się z przebaczeniem i łaską.

Cenną lekcją, jakiej nauczył się Doyle, było to, że nie musiała uzasadniać swojego procesu myślowego i decyzji wszechświatem. Musiała posłuchać siebie. Brzmi to tak prosto, że wstyd się to powiedzieć, ale myślę, że [musimy przyjąć] pomysł zmiany naszej postawy z zewnętrznej na wewnętrzną i pozwolenie sobie na to, by się nie tłumaczyć, mówi. Ta wiedza poprowadzi cię w taki czy inny sposób. Jako kobiety [nauczono nas] uzasadniać i wyjaśniać każdą podjętą przez nas decyzję. Właściwie nie musimy tego robić i to dla mnie ogromna ulga. To jak rzeczywista praktyczna zmiana w moim życiu.

Jej największą nadzieją w związku z tą książką jest to, że kobiety zaczną słuchać tej wiedzy, a następnie zacząć używać swojego głosu. Ale to nie oznacza łatwego życia później. W końcu wraca do jej oryginalnego Glennonizmu, że prawdziwe, prawdziwe życie nieodrętwienia od bólu życia zawsze będzie okrutne, ale przynajmniej będzie to twoja najprawdziwsza, najpiękniejsza wersja.

Chcesz więcej mądrości od autora na temat odzyskiwania i dostępu do swojej kreatywności? Laura McKowen omawia swoją książkę Jesteśmy najszczęśliwsi.

Parada codziennie