Jak balerina Misty Copeland nadal inspiruje, nawet gdy nie może występować
Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
(W zbroi)
Mglisty Copeland , pierwsza afroamerykańska pierwsza tancerka American Ballet Theatre, zaznacza swoją obecność nie tylko na scenie. Przedsiębiorca, MasterClass nauczyciel i New York Times najlepiej sprzedająca się autorka znana jest ze swojego otwartego aktywizmu w studiu i poza nim. I chociaż pandemia powstrzymała ją przed zaznaczeniem tego na scenie, nie pozwoliła, by przytępiło to jej ducha, zwłaszcza jeśli chodzi o wspieranie młodych kobiet i sposób, w jaki postrzegają siebie i swoje miejsca na świecie. Nieprawdopodobny awans Copelanda z wychowania przez samotną matkę z pięcioma braćmi i siostrami w San Pedro w Kalifornii do czołówki prestiżowej firmy to dobrze znana historia. Jednak to, co może być najbardziej niezwykłe w gwieździe, to jej skupione na laserze zaangażowanie w dzielenie się swoimi doświadczeniami w celu podniesienia przyszłości pokolenia we wszystkim, czego dotyka.
38-letni Copeland właśnie wydał nową książkę dla dzieci zatytułowaną Bunheads . Opowieść czerpie z doświadczenia Copeland, który zaczął balet w wieku 13 lat (spóźniony na sztukę) ze swoją pierwszą nauczycielką Cindy Bradley, która zawsze dostrzegała piękno uczniów, którzy być może nie pasowali do stereotypowego wyglądu baletnicy.
Chcę konsekwentnie przez całą moją karierę dzielić się moimi pozytywnymi doświadczeniami, jeśli chodzi o sztukę i balet, Copeland dzieli się z Parade.com . Wiele relacji, które nawiązałem we wczesnych latach treningowych, nadal mam… Naprawdę chciałem dzielić się pięknym wsparciem i jego znaczeniem w kulturze.
Powiązane: Rada Malali Yousafzai dla zmęczonych aktywistów
Bunheads przedstawia dwie młode tancerki i przyjaciółki, Misty i Cat. Podczas gdy filmy i telewizja, jak Starz s Ciało i kość i Darrena Aronofsky'ego” s Czarny łabędź , wywołując sensację w świecie baletu jako rzezimieszek z gadającymi na śmieci baletnicami, Copeland przedstawia zupełnie inne środowisko, w którym bohaterowie walczyli ze sobą. Myślę, że o balecie mówi się wiele stereotypów i tropów. To wcale nie było moje doświadczenie. Dorastając w studiu baletowym, to było [jak] a rodzina , mówi Copeland. Mieszkała nawet ze swoim nauczycielem przez dwa lata, aby kontynuować naukę. W balecie często współzawodnictwo, które wchodzi w grę, pochodzi z wnętrza ciebie, a nie przeciwko sobie. Na przykład postać o imieniu Cat jest oparta na młodej meksykańsko-amerykańskiej tancerce Copelanda, która tańczyła z Cataliną. Miała do mnie matczyną energię i na początku wskazała mi drogę, wspomina Copeland. Coś, co zabieram ze sobą wszędzie, to to, jak wiele możesz się nauczyć od ludzi tuż obok ciebie. Często przypominam sobie o tym, kiedy mam kontuzję i muszę opuścić studio i scenę.
Albo gdy pandemia zmusza cię do opuszczenia studia lub sceny. To ważny czas w moim życie i kariera. Dochodzę do punktu, w którym mogę podejmować więcej decyzji jako tancerz – jakie części chcę robić, gdzie chcę tańczyć… [Tym razem] pozwolił mi się wycofać i naprawdę docenić wszystko, czego się nauczyłem bycie częścią tej kariery. Cierpliwość zdecydowanie mi w tym czasie pomogła, mówi Copeland, która mówi, że obecnie dochodzi do siebie po kontuzji pleców. Uprawia fizykoterapię przez Powiększenie wraz z używaniem drążka baletowego i robieniem cardio na bieżnia pięć dni w tygodniu.
Pomimo niepowodzeń i niepewności, kiedy mogą powrócić występy na żywo, Copeland unika użalania się nad sobą. Zamiast tego jest refleksyjna i dostrzega znacznie bardziej szkodliwe straty, jakich doświadcza wielu ludzi w całym kraju. Współczuje wykonawcom, którzy stoją przed wyjątkowymi wyzwaniami w związku z pandemią. Mówi, że obecnie jest to trudne dla tancerzy, zauważając, że przytłaczająca ich liczba jest obecnie bezrobotna. Nie wspominając, że zawodowi tancerze baletowi, których sprawność fizyczna dorównują zawodowym sportowcom, muszą utrzymywać rygorystyczny reżim treningowy. Ale wielu mieszka w ciasnych mieszkaniach i nie ma dostępu do najnowocześniejszych siłowni ani specjalnych warunków życia, takich jak bańka NBA.
Pandemia i jej powrót do zdrowia ujawniły pozytywne strony, które, jak twierdzi Copeland, przypominały jej, by używała mojego głosu, by pomagać innym w tym trudnym czasie.
Widząc, jak koledzy z całego świata walczą, Copeland i były kolega Joseph Phillips staną na czele Łabędzie na ulgę , fundusz dla tancerzy i firm z całego świata dotkniętych COVID-19. Dzięki nagraniu 32 międzynarodowych baletnic tańczących kultowe solo Dying Swan w swoich kuchniach i werandach, fundusz zebrał dla branży prawie 300 000 dolarów.
Zobacz ten post na InstagramiePost udostępniony przez Mglisty Copeland (@mistyonpointe) 9 maja 2019 r. o 11:18 czasu PDT
Aktywizm nie jest nowy dla Copelanda. Od lat jest zwolenniczką równości w balecie. Główny tancerz wezwał przemysł do: zaprzestać praktyki blackface w baletach i publicznie nie zgodził się z byłym dyrektorem generalnym Under Armour Kevinem Plankiem , podczas gdy była rzecznikiem marki, za jego sentymenty do muru granicznego prezydenta Trumpa z Meksykiem.
Parada codziennie
Wywiady z gwiazdami, przepisy kulinarne i porady zdrowotne dostarczane do Twojej skrzynki odbiorczej. Adres e-mail Dziękujemy za zarejestrowanie się! Sprawdź pocztę e-mail, aby potwierdzić subskrypcję.Jej postawa, w połączeniu z jej widocznością, nie przychodzi bez krytyki – lub trolli. Zapytana, czy uważa, że bieżące wydarzenia zmieniły umysły tych, którzy wcześniej milczeli lub krytycznie odnosili się do jej wypowiedzi, Copeland wskazuje na szereg czynników, które sprawiają, że biali ludzie w końcu siadają i słuchają. Myślę, że ten czas otworzył ludziom umysły, dlaczego mówię o tych rzeczach, kiedy tylko mam okazję, mówi, podkreślając, że pandemia rzuciła światło na nierówności w obliczu czarnych i brązowych społeczności, od których większość ludzi nie może się odwrócić.
To są prawdziwe problemy i problemy, z którymi codziennie boryka się tak wiele osób. Ale nie musiałam mówić więcej, mówi. Jeśli już, to był czas, aby dać przestrzeń młodszym tancerzom, którzy być może nie mieli okazji… Mam silną pozycję, jestem głównym tancerzem, a ludzie mnie obserwują i słuchają. Wielu tancerzy, którzy nie mają tej platformy, może otrzymać naganę [za wypowiadanie się]. Teraz, gdy tak wiele oczu jest bardziej otwartych niż kiedykolwiek, pozwala usłyszeć więcej głosów i ich doświadczeń.
Co do Copelanda, kontynuuje odkrywanie swojej osobistej misji za pośrednictwem innych mediów i zawodowych przedsięwzięć. Jeden projekt, który jest obecnie w fazie rozwoju, autorstwa Copelanda i jej wieloletniej przyjaciółki Leyla Fayyaz firma produkcyjna Life in Motion, uderza szczególnie blisko domu. W związku z planami sfilmowania projektu w Oakland w Kalifornii tancerka wystąpi przed kamerą, by zagrać w krótkim filmie tanecznym poświęconym bezdomności. Mam własne doświadczenia dorastania bez domu w młodości, opowiada, nawiązując do kilkuletniego okresu, w którym jej rodzina skakała między życiem w motelu a przyjaciółmi. Zdecydowanie czuję silny związek [z filmem] – uświadamianie ludziom wszystkich czynników, które przyczyniają się do tego ogromnego kryzysu [bezdomności]… To są rzeczy, na które nie możemy po prostu rzucać pieniędzmi. Tak naprawdę chodzi o inwestowanie i poznawanie ludzi i społeczności oraz o to, dlaczego tak się dzieje.
Powiązane: 5 sposobów, w jakie czarne kobiety mogą teraz zadbać o siebie
Oczywiste jest, że artystka, bez względu na medium, użyje swojego głosu i platformy, aby dokonać pozytywnych zmian nawet w trakcie wielu globalnych kryzysów. Ale nawet dla tak odpornego, potężnego, jak Copeland, dbanie o siebie jest również ważne. Udało jej się zachować perspektywę z hobby kwarantanny , jak opanowanie grilla na kuchence LG i wreszcie czas na udekorowanie mieszkania w Nowym Jorku z mężem Olu Evansa.
Zobacz ten post na InstagramiePost udostępniony przez Mglisty Copeland (@mistyonpointe) 30 maja 2019 o 9:19 PDTam
A jednak z niecierpliwością, choć cierpliwie, czeka na powrót do swojej pierwszej miłości: występu na scenie, zwłaszcza by zagrać w swoim ulubionym balecie. W marcu Copeland miała zagrać tytułową rolę kobiecą w Romeo i Julia z koleżanką tancerką American Ballet Theatre Calvin Królewski III — historyczny pierwszy przypadek, w którym dwóch czarnych tancerzy tańczyło w głównych rolach Kompanii. Zrobiliśmy dla tego rozgłos, więc czuję, że to zaczęło się budzić i inspirować ludzi do możliwości tego, co ma nadejść. Na pewno tak się stanie – mówi Copeland o przesunięciu premiery. Starzeję się… Nie wiem, jak długo to potrwa [COVID-19], ale powiedziałem Calvinowi: „Nie obchodzi mnie, czy mam 45 lat, robię z tobą ten balet!
Pomimo niepewności co do przyszłości, Copeland jednoznacznie wierzy, że w jakiś sposób na zawsze pozostanie częścią świata baletu: to forma sztuki, w której wykorzystujesz każdą część siebie… Jest tak wiele narzędzi, których nauczyłem się dzięki technice baletowej i kultura, która uczyniła mnie taką osobą, jaką jestem… Zabiorę ją ze sobą w każdą przestrzeń, w którą wejdę.
Kolejny, Programy telewizyjne, książki i filmy, które nauczą Cię antyrasistowskich postaw.
