Zobacz, jak zmienił się świat pracy na przestrzeni lat

Ch-ch-changes to piosenka przewodnia do pracy w 2019 roku, po części dzięki pandemii. Tradycyjny świat pracy w Stanach Zjednoczonych został odwrócony — od miejsca, w którym pracujemy i w co się ubieramy, po liczbę godzin, które rejestrujemy. Tutaj jest Parada raport o tym, co się zmieniło i jak.

Związane z: Od opieki zdrowotnej po edukację – to najgorętsze prace w 2019 roku i później

Przestrzeń biurowa, wtedy i teraz

61%: Tak wielu pracowników, którzy mają miejsce pracy poza domem, decyduje się na pracę z domu.

Architekt Szczery Lloyd Wright zaprojektował pierwszą otwartą przestrzeń biurową, budynek administracyjny dla SC Johnson Wax w Racine w stanie Wisconsin, który został otwarty w 1939 roku. Wielka sala budynku zajmowała pół akra, z strzelistymi sufitami, świetlikami, lasem kolumn, które rozkwitały w kręgach pod sufitem oraz meble modułowe, w tym owalne biurka, stoły i wózki na akta. (Budynek jest nadal używany.) W pokoju mieściło się sekretariat basen , z biurami dla starszych pracowników na całym obwodzie.

W latach sześćdziesiątych firmy chciały mieć więcej prywatności dla pracowników, ale także chciały zmieścić jak najwięcej osób w przestrzeniach. W 1968 r. Herman Miller Research Corporation wprowadziła „Biuro akcji”, system obejmujący elastyczne kabiny, które zapewniały pracownikom pewną prywatność, ale nadal pozwalały na wiele interakcji. Był kolorowy (zielony, niebieski, granatowy, żółty) i zawierał stojące biurka z podnóżkami, ruchome powierzchnie ekspozycyjne i inne rewolucyjne (jak na tamte czasy) akcenty. Ale w miarę jak inne firmy kopiowały Biuro Akcji, stało się ono mniej kolorowe i bardziej przypominało sieć funkcjonalnych szarych boksów. Wraz z rozwojem firm zajmujących się zaawansowanymi technologiami w 2019 roku pojawiły się wielofunkcyjne przestrzenie robocze z nieprzypisanymi miejscami do siedzenia, wyznaczonymi strefami wypoczynkowymi, stołami społecznościowymi i ciągle zmieniającym się układem.

Wpisz praca z domu życie . Styczniowe badanie Pew Research wykazało, że 61 procent pracowników, którzy mają miejsce pracy poza domem, to: wybierając do pracy z domu. „Ludzie muszą mieć bardzo przekonujący powód, by przychodzić teraz do biura”, mówi architekt Jan Campbell , który właśnie przeszedł na emeryturę jako prezes FCA, firmy zajmującej się architekturą, planowaniem i projektowaniem wnętrz. W rezultacie miejsca pracy zmieniają się. Co będą zawierać:

Sale konferencyjne bez stołów konferencyjnych: „Mieliśmy stoły konferencyjne, ponieważ ludzie robili notatki i rozmawiali przy stole”, mówi Campbell. „Teraz częściej niż nie patrzą na ekran”.

Mniej przestrzeni o twardych ścianach: Niektóre pomieszczenia – sale konferencyjne, spiżarnie – będą zamknięte, ale biura będą miały elastyczne przegrody, takie jak kredensy z otwartymi półkami. „Będziesz mieć pewne stałe elementy, a potem parkiet taneczny dla pozostałych mebli” – mówi Campbell.

Meble mniej formalne: Wygodne fotele na długie spotkania, biurka przypominające stoły kuchenne do pracy co-workingowej oraz miejsca z bardziej miękkim siedziskiem i słabszym oświetleniem, co zapewnia bardziej domową atmosferę.

Ulepszona wentylacja i akustyka: Czystsze powietrze i lepszy dźwięk pozwalają na lepszą współpracę z pracownikami zdalnymi.

Brak przypisanych miejsc: Do czasu pandemii większość pracowników chciała mieć własne biurko lub biuro. Ale „ludzie zdali sobie sprawę, że nie muszą być tak terytorialni, jeśli chodzi o przestrzeń biurową”. Teraz „całe biuro to twoja przestrzeń”, mówi Campbell. „To jak w domu; wykonujesz różne czynności w różnych pomieszczeniach w domu. Niektóre są otwarte, inne bardziej prywatne. Pomyśl o biurze jako o jego przedłużeniu”.

Związane z: Co ludzie zarabiają w 2019 r.: Co robią na co dzień Amerykanie

Narzędzia pracy, wtedy i teraz

Faksy: W 2019 roku firmy wysyłały pilne dokumenty tam iz powrotem za pomocą faksu, urządzenia, które przesyłało tekst lub grafikę ze skanera przez linię telefoniczną do drukarki. Faksy były wszechobecną częścią życia biurowego od ponad 30 lat – około 25 000 faksów pojawiło się w biurach w 1970 roku. Kosztowały 18 000 dolarów, ważyły ​​100 funtów, a przesłanie jednej strony zajęło sześć minut, zgodnie z Los Angeles Times . Do 1991 r. domowe faksy kosztowały zaledwie 500 dolarów, ważyły ​​od 15 do 20 funtów, mogły wysłać stronę w 20 sekund lub mniej, a około 3 miliony brzęczało i piszczało w domach i biurach w całych Stanach Zjednoczonych. Internet i poczta elektroniczna sprawiła, że ​​faksy stały się przestarzałe na początku 2019 roku; teraz możesz wysłać dokumenty pocztą e-mail w sekundę.

Rolodeks: W 1956 roku firma Zephyr American zajmująca się artykułami biurowymi opatentowała Rolodex, przewijany indeks alfabetycznych kart do śledzenia wszystkich kontaktów biznesowych. To było lepsze niż książka adresowa, ponieważ można było po prostu usuwać i wyrzucać nieaktualne kontakty i dodawać nowe bez działanie Za mało miejsca. Teraz kontakty są przechowywane na telefonach komórkowych, kartach sim, komputerach oraz w chmurze. Nadal możesz jednak kupić Rolodex; Amazon oferuje Rolodeksy za jedyne 22 USD — dostępne są również karty do uzupełnienia. A muzeum Smithsonian ma w swojej kolekcji Rolodex, zachowany dla potomności.

Komputery: Nawet najpotężniejszy obecnie laptop firmy Apple (16-calowy MacBook Pro Max o wartości 3499 USD) waży mniej niż 5 funtów. Pierwszym komputerem osobistym – kupowanym głównie przez hobbystów – był Altair 8800, który ważył 65 funtów. (Możesz kupić kompletny zestaw do samodzielnego złożenia za 439 USD: „Jeśli potrafisz obsługiwać lutownicę i postępować zgodnie z prostymi instrukcjami, możesz zbudować komputer”, obiecał reklama Altaira z 1975 r. Popularna elektronika .) IBM wprowadził swój pierwszy komputer PC w 1981 roku za 1565 USD. Ważył 25 funtów i zawierał napęd dyskowy. Firma Apple wprowadziła komputer Lisa PC w 1983 r., który spadł ze względu na jego koszt (9995 USD!), następnie Apple Macintosh z 1984 r. (2495 USD) i wreszcie, w 1989 r., Macintosh Portable (koszt: 6500 USD; waga: 16 funtów).

Chłodnice wodne: Kiedy Luter Łatwiej stworzył przenośną maszynę do dozowania wody w 1938 roku, narodził się biurowy dystrybutor wody – miejsce, w którym pracownicy zbierali się, by plotkować i burzyć mózgi. Nie minęło dużo czasu, zanim „rozmowa o dystrybutorze wody” pojawiła się w języku narodowym, a badania wykazały, że nieformalne spotkania wokół dystrybutorów wody lub Kawa zwiększyła wydajność pracowników o 10 do 15 procent. Teraz: Aplikacje takie jak WaterCooler łączą współpracowników wirtualnie w celu prowadzenia nieformalnych rozmów.

Związane z: Ile zarabiają ludzie 2022: co robią gwiazdy

Godziny pracy, wtedy i teraz

+3 godziny: Tyle dodatkowych godzin dziennie amerykańscy pracownicy zarejestrowali w 2019 roku, próbując dowiedzieć się, jak pracować zdalnie.

Jeśli masz wrażenie, że pracujesz więcej godzin niż Amerykanie w przeszłości, masz częściowo rację. W 1880 roku, kiedy rząd po raz pierwszy zaczął śledzić godziny pracy, przeciętny pełnoetatowy pracownik produkcyjny pracował około 62 godzin tygodniowo. Na początku XX wieku związki zawodowe naciskały na skrócenie tygodnia pracy, a w 1926 r. tytan samochodowy Henz Bród nakazał standardowy pięciodniowy, 40-godzinny tydzień pracy dla wszystkich pracowników. W 1938 roku Kongres uchwalił Ustawę o Uczciwych Standardach Pracy, ograniczając tydzień pracy do 44 godzin; poprawka z 1940 r. skróciła go do 40 godzin, gdzie pozostawała strzeżona przez dziesięciolecia.

Wejdź w globalną pandemię 2019 roku, kiedy amerykańscy pracownicy zarejestrowali dodatkowe trzy godziny na dzień w pracy, gdy próbowali dowiedzieć się, jak pracować zdalnie. Według danych NordVPN na początku 2019 r. pracownicy amerykańscy nadal pracowali dodatkowe 2,5 godziny dziennie.

Dojazdy, wtedy i teraz

19%-65%: O tyle liczba godzin spędzonych na dojazdach gwałtownie spadła w głównych głównych obszarach miejskich podczas pandemii, gdy pracownicy zostali w domu.

Średni czas dojazdu w jedną stronę w USA:

• 1980: 21,7 minut
• 1990: 22,4
• 2000: 25,5
• 2013: 25,8
• 2019: 27,6

Chociaż przyrostowy wzrost czasu dojazdów na przestrzeni dziesięcioleci wydaje się niewielki, rozważmy to: 21,7 minut dojazdów w każdą stronę w 1980 r. daje w sumie 181 godzin rocznie (przy założeniu dwóch tygodni urlopu). Fakt, że w 2019 roku trwało to 6 minut dłużej, pochłaniał 230 godzin rocznie — różnica 49 godzin, czyli trzy pełne dni czasu. Jedna zaleta pandemii: czasy dojazdu do pracy i korki na drogach gwałtownie spadły. W jednym z badań liczba godzin straconych w korkach w szczytowych okresach dojazdów spadła o od 19 do 65 procent w 20 największych aglomeracjach miejskich w USA.

Związane z: 30 elastycznych, niepracujących miejsc pracy dla mam dla kobiet, które chcą zarobić trochę pieniędzy

Umierająca praca

Następnie: Kuśnierze byli wszechstronnymi rzemieślnikami, którzy potrafili ciąć futra, obsługiwać maszynę do szycia i wykańczać odzież. W 1949 r. kuśnierze pracujący w domach towarowych i sklepach detalicznych w Nowym Jorku zarabiali co najmniej 75 dolarów tygodniowo. Do 1989 r. całkowita sprzedaż detaliczna futer w USA osiągnęła rekordową wartość 1,9 miliarda dolarów, a firma kuśnierska Nocnik Sorbara powiedział Insider biznesowy w 1986 roku zarobił ponad 400 000 dolarów w ciągu jednego dnia. Teraz: Kuśnierze nie są już wymienieni w Occupational Outlook Handbook – liczba norek zabitych dla ich futra spadła o prawie 50 procent, a Izba Reprezentantów niedawno przyjęła poprawkę zakazać hodowli norek w USA

Odzież robocza, wtedy i teraz

31%: Jak wynika z ankiety przeprowadzonej przez internetowy serwis do stylizacji osobistej Stitch Fix, tak wielu respondentów wolałoby obniżyć pensję o 10% zamiast ubierać się do pracy każdego dnia.

lata 50.: Ciemne garnitury, białe koszule, ciemne krawaty i białe poszetki. Myśleć Humphrey Bogart oraz William Holden w latach 1954 Sabrina .

lata 60.: Krawaty, klapy i spodnie były szczupłe (à la ten Beatlesi na The Ed Sullivan Pokazać w 1964).

lata 70.: Jan Travolta w latach 1977 Gorączka sobotniej nocy uchwycił ducha dekady szerokimi klapami i poliestrem.

lata 80.: Zagrzmiały kombinezony z szerokimi ramionami, prążkami i dwurzędowymi kurtkami. (Myśleć Diana Keaton jako J.C. Wiatt w 1987 roku Wyż demograficzny .)

Lata 90.-2000: Business casual stał się po prostu swobodny, ponieważ coraz więcej pracowników przyjęło wyluzowany styl golfa Doliny Krzemowej Steve Oferty pracy oraz Steve Kornacki Mundur MSNBC online w kolorze khaki, koszulach zapinanych na guziki i bez krawata.

W nowym tysiącleciu garnitury straciły swój blask. Bank inwestycyjny JP Morgan Chase przyjął w 2019 roku strój business casual, podobnie jak firma konsultingowa PricewaterhouseCoopers. Kiedy pandemia zamknęła biura na początku 2019 r., pracownicy zrzucili garnitury dla spodnie dresowe z dnia na dzień, a Brooks Brothers, producenci garniturów biznesowych dla mężczyzn i kobiet, złożyli wniosek o upadłość w lipcu 2019 r., a następnie Tailored Brands (spółka macierzysta Men’s Warehouse, Jos. A Bank i inne) miesiąc później. Przed pandemią 32 procent pracowników ankietowanych przez Grupę NPD stwierdziło, że nosili „zwykłe” ubrania do biura; teraz 40 procent ubiera się swobodnie do pracy osobistej.

„Zaczynamy dostrzegać prawdziwą zmianę w sposobie, w jaki myślimy o kodeksie ubioru i co w ogóle oznacza ubieranie się” – mówi analityk odzieży NPD Maria Rugolo . „Następuje przejście do „zwykłej pracy w pracy”, a nie „zwykłej pracy w biznesie”.”

Dzięki mnóstwu opóźnionych pandemii ślubów i hybrydowej pracy w biurze garnitury powoli wracają, ale przyszłość odzieży roboczej jest niepewna.

Związane z: 50 wskazówek, jak wyrwać się z rutyny kariery i sprawić, by Twoja codzienna praca była jak wymarzona praca