Oto dlaczego warto oglądać w kółko wątek fantomowy
Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
(Funkcje ostrości)
Ważne jest, aby nie nadużywać słowa arcydzieło. Ta etykieta jest często rzucana, za dużo. Czasami but pasuje. Jeśli mówimy o Paul Thomas Anderson mam nadzieję na Oscara Widmowy wątek , pasuje jak wykwintna, spersonalizowana odzież couture.
Widmowy wątek został wrzucony do tego sezonu nagród jak koktajl Mołotowa pod koniec 2019 roku, otwierając się w Nowym Jorku i Los Angeles w Boże Narodzenie – ledwo kwalifikując go do rywalizacji o Oscara. Biorąc pod uwagę jego wydanie w ostatniej chwili, niewielu obserwatorów się spodziewało Widmowy wątek zdobyć znacznie więcej niż jedną nominację do Oscara dla gwiazdy Daniel Day-Lewis . Ku uciesze branży krytycy ( Widmowy wątek otrzymał entuzjastyczne recenzje na całym świecie), a na pewno filmowców i Focus Features, Andersona romantyczny dramat z epoki zebrał pół tuzina ukłonów, w tym dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera, w piekielnym roku rywalizacji.
Widmowy wątekpo prostu staje się coraz lepszy z każdym oglądaniem, niezależnie od tego, czy pokochałeś to od razu, czy po pierwszej rundzie drapałeś się po głowie. Oto pięć powodów, które powinieneś zobaczyć Widmowy wątek znowu i znowu. Uwaga: tu i ówdzie wszyte są spoilery i odniesienia do głównych punktów fabuły; najlepiej przeczytać to po obejrzeniu filmu przynajmniej raz.
Vicky Krieps wciela się w Almę, a Daniel Day-Lewis w roli Reynoldsa Woodcocka w filmie PHANTOM THREAD scenarzysty/reżysera Paula Thomasa Andersona, wydanym przez Focus Features.(Laurie Sparham / Funkcje Focus)
1. To jest Pracoholizm: film
Nic dziwnego, biorąc pod uwagę, że jest to trudny, wieloaspektowy temat, którego nikt nawet w pełni nie rozumie, rzadko można zobaczyć prawdziwy, satysfakcjonujący film o uzależnieniu. Ale pracoholizm? Teraz jest temat, którego prawie nigdy nie widzimy na ekranie. To bardzo realna, wyniszczająca choroba, o której ledwo mówimy. Społeczeństwo w dużej mierze kojarzy pracę z sukcesem, dlatego pracoholizm jest często, niestety, mylony z prosperowaniem. Podobnie jak wszystkie nałogi, pracoholizm jest głęboko niezdrowym mechanizmem radzenia sobie w miejscu zdrowych relacji i nawyków społecznych i może z czasem zmiażdżyć ludzką duszę.
Najnowsza akcja Andersona osadzona jest w świecie haute couture lat 50. w Londynie, a Day-Lewis gra znanego projektanta odzieży Reynoldsa Woodcocka, charyzmatycznego, genialnego, obsesyjnego i kontrolującego człowieka. Chociaż słowo pracoholik z pewnością nigdy nie zostało pominięte w scenariuszu Andersona, Woodcock jest głęboko pogrążony w chorobie. Nigdy nie opłakiwał swojej matki, a jej śmierć dręczy go każdego dnia. Nieskończenie apodyktyczny Woodcock oblicza każdą chwilę tych dni w najdrobniejszych szczegółach, a Boże nie daj zbyt głośnego tosta w pobliżu, podczas gdy jego cichy rytuał śniadaniowy jest w toku. On przechodzi przez kobiety, muzy, tak szybko jak ty i ja przechodzimy przez Mentos. Często wpada w napady złości jak duże dziecko.
A smutna prawda jest taka, że geniusz Woodcocka jest ograniczony. Jego ubrania są wspaniałe, ale jego styl nie ewoluuje i w dużej mierze zależy od pracy kobiet, które dla niego pracują. Nikt nie jest bliżej Woodcocka niż jego siostra Cyril (wspaniały występ nominowany do Oscara Lesley Manville ), ale nie musimy widzieć wiele z ich związku, aby wiedzieć, że jest nieodpowiedni i pozbawiony granic. Od razu daje zrozumiały dyskomfort najnowszej muzie Woodcocka, pięknej kelnerce o imieniu Alma.
Alma nie jest jednak przesadą i nie należy jej do nikogo. Szybko dzwoni do Woodcocka w sprawie jego rzeczy i tak zaczyna się fabuła; to trampolina do fascynującej i wyjątkowej walki o władzę, najbardziej nieprzewidywalnej historii miłosnej roku.
Z Widmowy wątek Anderson zrealizował jednoznacznie najlepszy film o pracoholizmie wszech czasów. Mam nadzieję, że oprócz milionów innych rozmów ta labiryntowa praca będzie inspiracją Widmowy wątek zachęci do bardzo potrzebnych owocnych dyskusji na temat złożonej, źle rozumianej choroby.
Daniel Day-Lewis i Lesley Manville w PHANTOM THREAD(Funkcje ostrości)
2. Romantyczna walka o władzę jest fascynująca z obu stron.
Niektóre świetne filmy o toksycznych, pełnych konfliktów romansach, napisane z dużą dozą przemyśleń i troski, korzystają z oglądania dwa razy z rzędu, dzięki czemu można śledzić historię z obu perspektyw; ostatnie przykłady, które przychodzą mi do głowy, to Blue Valentine i Droga rewolucji . Widmowy wątek jest też jednym z takich filmów.
Należy zauważyć: bezbłędne przedstawienie Day-Lewisa jest często, odpowiednio przyćmione przez Vicky Krieps. Jeśli to naprawdę jest ostatni występ trzykrotnego zdobywcy Oscara, jest to mocna, ale ciekawa nuta, na którą warto wyjść. Historycznie Day-Lewis nie może nie być główną atrakcją we wszystkich jego filmach. Z wyjątkiem tego. Krieps prawie odchodzi? Widmowy wątek w kółko, ale ostatecznie ten film należy do jego scenarzysty/reżysera. To bardziej film Paula Thomasa Andersona niż film Daniela Day-Lewisa; to przeszywająca osobista praca autora u szczytu pewność siebie i uprawnienia.
Daniel Day-Lewis i Vicky Krieps w fantomowej nitce(Funkcje ostrości)
3. To film z puzzlami.
Żeby było jasne, Widmowy wątek nie jest filmem puzzlowym w Mulholland Drive / Memento Co u licha oglądam i co to znaczy?! sens. Narracja jest liniowa i łatwa do naśladowania; to, co dzieje się pod spodem, intryguje bez końca. Zastanawia się, co się dzieje w głowach tych ludzi i jakie są ich motywacje. Widzieć Widmowy wątek z przyjacielem i całkiem możliwe, że wyjdziesz po obejrzeniu dwóch różnych filmów. Zobacz to dwa razy i możesz poczuć się, jakbyś widział dwa różne filmy. Dostajesz obraz.
Wielu obserwatorów twierdzi, że zakończenieWidmowy wątekjest przejmujący, dziwaczny i/lub pełen nadziei. Ten recenzent odczytuje zakończenie jako dość niepokojące.
Ostatecznie nie znajdziesz odpowiedzi na niektóre z palących pytań, na które masz Widmowy wątek (Oto wielkie pytanie: Kim w ogóle jest Alma? I skąd ona jest? Dlaczego, u licha, jest tak napalona, by przejąć dom mody?), ale poddanie się tajemniczemu światu Andersona jest tak orzeźwiające pogoń jest nagrodą.
Vicky Krieps w PHANTOM THREAD
Cztery. Fantom Wątekjest przezabawny.
Tak, to film mroczny, niepokojący, a nawet przerażający. To także zabawne. Najbardziej godne LOL, konwencjonalnie zabawne momenty wywodzą się z pobocznego wątku dotyczącego sprośnej, pijanej wdowy ubranej przez Woodcock za jej nieuczciwe małżeństwo z dominikańskim politykiem (to również prowadzi do najbardziej prawdziwie romantycznego momentu między Woodcockiem i Almą), ale Widmowy wątek jest tak znakomicie napisany i wykonany, że jest wypełniony po brzegi momentami humoru płynącymi z wnikliwie obserwowanego ludzkiego zachowania.
Ten recenzent teraz widział Widmowy wątek trzy razy, a każda publiczność naprawdę, naprawdę reaguje . Czasami słychać buczenie, gdy Woodcock zachowuje się jak toksycznie męski maluch, który potrzebuje czasu, a czasami słychać wiwaty, gdy Alma przejmuje kontrolę i ujawnia swoją wagę… jest zawsze śmiech przez cały czas, i to dużo. Część z nich to oczywiście śmiech niezwykle nieprzyjemny, ale dla tego recenzenta przynajmniej wśród wielu wyróżnień, na swój własny pokręcony sposób Widmowy wątek to jeden z najzabawniejszych filmów roku, na równi z Wielki chory i Dziewczyny podróż.
Vicky Krieps i Lesley Manville w PHANTOM THREAD(Funkcje ostrości )
5. Widmowy wątek to jeden z najpiękniejszych odurzających filmów w pamięci.
Mogłeś zobaczyć Widmowy wątek dwa lub trzy razy wyłącznie dla estetyki. Jonny Greenwood jego partytura zasługuje na Oscara, do którego jest nominowana. Ponadczasowy, ale ostry i niezbyt ładny, jest tak niesamowity i denerwujący, że wraca do domu i krystalizuje mroczny, złowieszczy podtekst filmu. Film nie ma przypisanego operatora; to dlatego, że Anderson go nakręcił, odrzucając kredyt, ponieważ powiedział, że był to wspólny wysiłek. Być może Roger Deakins powinien podziękować swoim szczęśliwym gwiazdom, bo jeśli cokolwiek mogło zakwestionować jego jedynego na pewno Oscara za najlepsze zdjęcia (za Blade Runner 2049 ), patrzysz na to.
Widmowy wątek jest rzadki? ptak : niemożliwie drobiazgowe, celowe dzieło audiowizualnej perfekcji, które wydaje się całkowicie spontaniczne. Nie znamy zawiłych szczegółów dotyczących tego, jak Anderson to zrobił. Nie chcemy wiedzieć. Jesteśmy po prostu wdzięczni, że mogę się w nim ciągle gubić.
Z funkcji Focus, Widmowy wątek jest już dostępny na domowych platformach wideo i cyfrowych.
Jaka jest twoja ulubiona rzecz Widmowy wątek ? Czy uważasz, że zasłużył na Oscara dla najlepszego filmu? Czy możesz wymienić kolejny świetny film o pracoholizmie? Dźwięk w komentarzach!
