Michelle Williams zaczyna mówić o depresji i nadawać priorytet rozmowom o zdrowiu psychicznym

Bycie sławnym i radzenie sobie z depresja nie wykluczają się wzajemnie. Ludzie, którzy są niespokojni, nie wyglądają tak samo. A celebryta i pieniądze nie uwolnią człowieka od problemów ze zdrowiem psychicznym. Oto kilka prawd, które zdobywczyni Grammy, piosenkarka Michelle Williams, odkrywa w swoich pamiętnikach: Odprawa: jak uświadomienie sobie depresji uratowało mi życie — a może ocalić twoje (25 maja). Jest kroniką jej długiej drogi do diagnozy (depresji, niepokój i zespół stresu pourazowego) i ujawnia, jak radzi sobie ze swoim stanem (jest to coś, z czym walczy codziennie).

Depresja kradnie radość. Kradnie życie i produktywności, mówi 41-letni Williams. Gdybym była siódmoklasistką w 2019 roku, mogłabym wiedzieć więcej o depresji – teraz mówi się o niej bardziej otwarcie. Ale w latach 90., jako młoda czarna dziewczyna wychowana w kościele, ten temat był tematem tabu. Jeśli starsi ludzie przez to przechodzili, nie rozmawiali o tym, ponieważ nie wywietrzyłeś prania; zamiatałeś go pod dywan, modliłeś się, zajmowałeś się swoimi sprawami i miałeś nadzieję, że jutro poczujesz się lepiej.

Dopiero dekady później, po osiągnięciu sławy u boku Kelly Rowland i Beyoncé Knowles w Destiny’s Beyonce jedna z najlepiej sprzedających się kobiecych grup wszechczasów, w której Williams została nawet skierowana do terapeuty. Wszystko się odwraca, gdy masz odpowiedni system wsparcia, mówi. Wiedziałem, że można to wyleczyć, kiedy nie wstydzili się.

Po drodze wciąż są wzloty i upadki. Mówi, że codzienna praca jest ciężka, ale od tego czasu stała się zagorzałą orędowniczką osób zmagających się ze zdrowiem psychicznym. Spotkaliśmy się z Williams, aby omówić lekcje, których nauczyła się na temat priorytetowego traktowania własnego dobrego samopoczucia, normalizacji rozmów na temat zdrowia psychicznego i tego, jak ma nadzieję, że jej książka może pomóc innym.

Co chcesz, aby ludzie wiedzieli o piętnie otaczającym depresję i choroby psychiczne u kobiet?

Pomysł, że ktoś z lękiem lub depresją wygląda lub zachowuje się w określony sposób, nie jest prawdziwy. Jest tak wielu ludzi chodzących po okolicy, żyjących w maskach, uśmiechających się na zewnątrz, ale cierpiących w środku. Jestem jedną z tych osób. Nie wstydź się powiedzieć, mam depresję. Ludzie zrozumieją. Lęk jest zakorzeniony w strachu i jest to naturalna ludzka reakcja na strach. Niech ludzie wiedzą, Hej, nie zawstydzaj mnie za ludzkie emocje.

Co najczęściej mówisz osobom żyjącym z depresją?

Depresja to złodziej. Wiem, jak to jest leżeć w łóżku dwa tygodnie bez przerwy, miesiąc bez przerwy. Nie możesz odzyskać tego czasu. Ale możesz spojrzeć depresji w oczy i powiedzieć, że cię pokonam. Nie dostaniesz mnie dzisiaj. Podejmij kilka kroków w kierunku produktywności. Mówię ludziom, kochanie, jeśli wszystko, co możesz zrobić, to wziąć prysznic, włóż swoją skarpety z powrotem i wracaj do łóżka, zrobiłeś dzisiaj kilka kroków. Nie przeniesiesz całej góry w jeden dzień, więc po prostu skup się na spójności.

Jak radziłeś sobie w tych wczesnych latach zmagających się ze zdrowiem psychicznym?

Budujesz mury samoobrony, kiedy jesteś w depresji. Wchodzisz w tryb walki lub ucieczki. Czujesz, że nie możesz ufać ludziom. Odizolowałem się tak bardzo, że jestem teraz introwertykiem. Nigdy nikomu nie powiedziałem, że mam depresję, aż do Destiny’s Child. Miałem 20 lat i powiedziałem naszemu menedżerowi: „Hej, myślę, że mam depresję”. Wtedy powiedział: O czym musisz być przygnębiony? Właśnie podpisaliście umowę na milion dolarów. Jesteś w trasie. Masz lalki Barbie [Destiny’s Child]. Pomyślałem, może jestem po prostu zmęczony. Może po prostu tęsknię za moim rodzina . Od tamtej pory rozmawialiśmy o tym, jak ta rozmowa byłaby dzisiaj zupełnie inna – teraz wiemy, że pieniądze i sława nie zapobiegają depresji. Ale rozumiem, że próbował mnie podniecić, mówiąc: Nie pozwólmy, by depresja ukradła ci radość z życia i produktywności. Myślę, że próbował zmienić moje myśli w wdzięczność.

Kiedy zacząłeś przejmować kontrolę nad tymi uczuciami?

Kiedy zacząłem pracować z terapeutami, zdałem sobie sprawę, że wszystko da się leczyć. Byli jak, Michelle, każdego dnia widujemy ludzi z różnych środowisk. Do końca życia nie będziesz potrzebować leków. Wszystko będzie dobrze. To, co naprawdę zaczęło mi pomagać, to cotygodniowe sesje i faktyczne stosowanie tego, co sugerują. Nauczyłem się wyznaczać granice w związkach i rzeczach, które nie są dla mnie zdrowe.

Jak wykorzystać dobry system wsparcia?

Dobry system wsparcia jest tak ważny. Szukaj ludzi, którzy nie osądzają i mają czas, aby usłyszeć, co masz do powiedzenia. Szukaj ludzi, którzy będą cię pociągać do odpowiedzialności. Czasami trzeba się wyładować. Ale musisz upewnić się, że przyjaciel, któremu się upuszczasz, ma w tym czasie zdolność emocjonalną, aby usłyszeć, co mówisz. Jeśli mam chwile depresyjne, zapytam mojego przyjaciela, Hej, czy to dobry czas na rozmowę? Czuje się przygnębiony. Bo ty też nie wiesz, przez co oni przechodzą. Mogli kłócić się z mężem albo ich dziecko działało im na nerwy pięć minut wcześniej. Depresja nie powinna powstrzymywać Cię od zwracania uwagi na innych.

W jaki inny sposób starasz się być szczerym wobec swoich uczuć?

Kiedy ludzie pytają: Jak się masz? Powiedz, jak się masz. Ilu z nas powiedziało: Och dziewczyno, robię dobrze. Wchodzisz w ten wysoki, fałszywy ton. Ale naprawdę czujesz się dzisiaj ciężko. Zamiast tego powiedz, Dziewczyno, mam serce pełne wdzięczności, ale dzisiaj był ciężki dzień. Poćwiczmy naprawdę mówienie, jak się czujemy.

Mam teraz kilka innych dobrych narzędzi w moim zestawie narzędzi. CBD [skrót od kanabidiol, naturalnie występujący związek występujący w konopiach] pomaga w stanach lękowych, bólu i stanach zapalnych w moim ciele. Zwracam się też do uważności, słuchania dobrej muzyki i leczenia siebie – jeśli mam ochotę na kanapkę z lodami, to ją dostaję. Upewniam się, że mam plemię ludzi, do których mogę zadzwonić, jeśli czuję, że zaczynam słabnąć, tych, którzy mówią: „Mamy cię, dziewczyno”. Jak możemy ci pomóc? I wzajemnie. Staram się być przyjacielem innych, których chcę jako przyjaciela dla mnie.

Jakie były powody, dla których martwiłaś się otwarciem o swoich zmaganiach z depresją?

Zdecydowanie martwiłem się, że będę hipokrytą. Wydałem trzy albumy gospel. I to jak: Chwileczkę, chrześcijanie nie powinni być przygnębieni. Ludzie, którzy wierzą w Boga, nie powinni popadać w depresję. Byłem w depresji, zanim dostałem pieniądze. Sława i pieniądze nie spowodowały depresji. Nie usunął dysfunkcji. Pieniądze pomogły mi spłacić kredyty studenckie i jestem za to wdzięczny, ale sława i pieniądze nie uśmierzyły bólu.

Mówiłeś o utrzymaniu leczenia, systemach wsparcia i świadomości własnych emocji i depresji. Jakie inne sposoby aktywnie pracujesz nad poprawą swojego zdrowia psychicznego?

W zeszłym roku zacząłem pracować z neurobiolog Caroline Leaf. Stworzyła tę technikę o nazwie 21 Day Brain Detox Challenge, sposób na usunięcie negatywnych myśli i włączenie oddychania i medytacja w Twojej podróży. Tak dobrze sobie radziłem – do sierpnia, kiedy miałem pierwszy od dłuższego czasu atak lęku. Tak bardzo się wstydziłem. Ale chcę powiedzieć ludziom, że możesz poradzić sobie z depresją i lękiem, a może masz dobry tydzień, wtedy coś się dzieje i nie reagujesz w sposób, który uważasz za najlepszy. Nie rzucaj ręcznika. Wstań i wykonaj pracę. W niektóre dni jest to ekscytujące, a w niektóre masz do czynienia z bólem. Ale nie musisz tam zostać. Bierz rzeczy jeden dzień na raz i wiedz, że nie będziesz doskonały.

Dlaczego zdecydowałeś się teraz napisać tę książkę?

Czułem, że jestem w dobrym miejscu, aby podzielić się swoją podróżą. Chcę, aby ludzie wiedzieli, że nie są jedynymi, którzy mają depresję, lęk lub smutek. Moja książka to pamiętnik. Opowiada zabawne historie; opowiada smutne historie. Mówi ludziom o przyczynie mojej depresji, gdzie jestem teraz. Mówię nawet o moim nieudanym zaręczynach [z pastorem Chadem Johnsonem] – więc są tam rzeczy dla wścibskich ludzi! Ale mam nadzieję, że komuś pomoże.

Co Cię motywuje?

Mam w sypialni tablicę suchościeralną z napisanymi na niej celami. Patrzę na nią, gdy budzę się rano, i wszystko na niej recytuję, czasem przez cały dzień. Są tam nawet rzeczy, których jeszcze nie mam, na przykład jestem tak szczęśliwa i wdzięczna, że ​​moja książka jest bestsellerem New York Timesa. To mnie podnosi na duchu, ponieważ sprawia, że ​​myślę o życiu i jego pełni. To nie koniec; jest więcej. Więc tak mówisz do siebie, Człowieku, czuję się dzisiaj przygnębiony, ale życie wciąż jest warte życia.